بازی آزاد

نقد و بررسی Hitman GO: Definitive Edition

تخته بازی که هیچ جذابیتی ندارد!

“به قلم امین صحرایی”

خنده‌دار است که بگویم چگونه شرکتی سعی در درآمدزایی به هر شکل و روش ممکن را دارد که حاضر است تا دنیای خونین و سیاه قاتل خود را بر روی یک تخته آورده و در قالب یک بازی رنگارنگ به خورد کاربر بدهد. از زمانی که بازی Hitman GO به بازار عرضه شده است نزدیک به 2 سال می‌گذرد و حال ناگهان شرکت اسکوئر اینیکس به یاد آن افتاده است که یک نسخه بازسازی شده و کامل از آن بازی را در قالب عنوان Hitman GO: Definitive Edition به بازار عرضه کند که راستش را بخواهید نه بازی کاملی است و نه پیشرفت چندانی نسبت به نسخه اصلی داشته است.

زمانی که شعبه مونترال اسکوئر اینیکس عنوان Hitman GO را معرفی کرد پیش خودم گفتم: “لعنتی، عجب خلاقیت و ایده نو و جالبی حتما از انجام آن لذت می‌برم” ولی راستش را بخواهید در محصولی که به بازار عرضه شد هیچ مورد جدیدی که بخواهد من را به ادامه بازی مشتاق کند پیدا نکردم، بازی از ارائه یک داستان محروم بود و گیم‌پلی بازی که به مرور زمان به شدت خسته کننده و اعصاب خردکن می‌شد نیز مزیدی بر این علت بود. حال با ارائه نسخه Definitive Edition این عنوان و تمام آن قول و قرار سازندگان مبنی بر ارائه یک نسخه پیشرفته نسبت به نسخه اصلی بازهم در پیش خود گفتم: “بهتر است باز هم به انجام این نسخه بپردازم، شاید فرجی صورت بگیرد!” ولی… با ما در ادامه همراه باشید تا به نقد و بررسی عنوان Hitman GO: Definitive Edition بپردازیم.        

در اکثر بازی‌های این روزی حداقل شاهد یک داستان دست و پا شکسته هستیم که ما را مشتاق به ادامه بازی کند بگذارید در همین ابتدا آب پاکی را بر روی دستانتان بریزم، بازی هیچ داستانی ندارد که بخواهد افرادی به مانند بنده که داستان را رکن اصلی هر بازی می‌دانند مشتاق به انجام و ادامه دادن بازی کند. تنها هدف شما در Hitman GO کشتن هدف‌ها و رسیدن به نقطه پایانی است. نکته جالب این است که سازندگان حتی حاضر نشده‌اند که دست نوشته هایی در بازی قرار دهند که به ما بگوید: “این آقای لباس قرمزی که می‌کشی، فلان بنده خدایی است!”

مطمئنا زمانی که خبری از داستان نباشد، تمام بار جذابیت بازی بر دوش گیم‌پلی بازی ریخته می‌شود. بنابراین تمام سعی ما این است که عمده تمرکز نقد و بررسی خودمان را به این قسمت اختصاص دهیم و تا حد امکان تمامی نکات مثبت و منفی آن را به شما شرح دهیم.

در همان ابتدا ورود به منو بازی با هفت جعبه رو به رو می‌شوید که هر کدام از آن‌ها ماموریت های مخصوص به خود را دارند از موارد اضافه شده به این بخش در نسخه Definitive Edition می‌توان به جعبه  “ST.Petersburg Stakeout” اشاره کرد که هشت مرحله آن از بازی Hitman 2: Silent Assassin الهام گرفته شده است. با ورود به هر کدام از جعبه‌ها با ماموریت های مخصوص آن مواجه می‌شوید که به شکل بسیار زیبایی بر روی یک تخته که به شکلی مناسبی با فضای کلی مراحل آن طراحی شده، چیده شده است. همانطور که می‌دانید ماهیت سری GO بر حالتی شبیه به شطرنج است این موضوع به آن معنا می‌باشد که شما نمی‌توانید در این بازی به هر نقطه‌ای که دلتان خواست حرکت کنید در هر مرحله مسیر حرکت هیتمن از قبل مشخص شده است. با حرکت شما به هر سمت، دشمنان شما در محیط نیز حرکت خود را انجام می‌دهند البته مسیر حرکت دشمنان نیز از قبل مشخص شده است.

متاسفانه اولین ضعف گیم‌پلی بازی نیز همین موضوع است مطمئنا اگر دشمنان مسیر غیر قابل پیش بینی را طی می‌کردند جذابیت انجام هر یک از مراحل بازی از این رو به آن رو می‌شد ولی زمانی که می‌دانیم یکی از خطرات حاضر در محیط یک مسیر سر راست را در پیش گرفته و به طور مداوم آن را از آغاز تا انتها طی خواهد نمود دیگر چیدن یک حرکت استراتژیک هیچ معنایی را نخواهد داشت. البته گاهی اوقات در مراحل می‌توانید با استفاده از سنگ و قوطی حواس افرادی که در محدوده محیط آن صدا قرار دارد را به آن قسمت جذب کنید و مسیر حرکت برخی از آن‌ها را تغییر دهید. خوشبختانه استودیو اسکوئراینیکس مونترال توانسته برخی از المان‌های محبوب سری هیتمن را در بازی جا دهد از جمله عوض کردن لباس که بدین وسیله می‌توانید از کنار دشمنانی که جامه هم رنگ شما دارند حرکت کرده و همچنان مخفی بمانید. از توضیحات  کلی که بگذریم کمی ریزبینانه به گیم‌پلی بازی نگاه کنیم، در هر یک از مراحل به طور کلی شما سه ماموریت برای انجام دارید که بیشتر مربوط به کشتن تمامی افراد، به دست آوردن یک چمدان و رسیدن به خط پایانی است.

 با انجام هر یک از موارد درخواست شده در انتها مرحله بر روی فلش کارت ماموریت هایی که انجام داده‌اید یک نشان می‌خورد که برای باز کردن هر یک از جعبه‌های هفت گانه به این نشان‌ها نیاز دارید (برای باز کردن تمامی جعبه‌ها نیاز به 120 نشان دارید) حال که گیم‌پلی بازی را بررسی کلی و جزئی کردیم بهتر است نقاط مثبت و ضعف آن را دسته بندی کنیم شاید نداشتن آزادی عمل در حرکت به هر مکانی کمی دلسرد کننده باشد ولی ماهیت عناوین سری GO به همین شکل است بنابراین می‌توان گفت که Hitman GO: Definitive Edition می‌تواند یک تجربه شیرین و مناسب برای طرفداران سینه چاک هیتمن باشد مورد بعدی مربوط به وجود یکی دو المان معروف از سری هیتمن از جمله تغییر لباس و… است که البته این آرزو را خواهید داشت که سازندگان بیشتر از این‌ها از این عناصر استفاده می‌کردند.

اما زمانی که به سمت نکات منفی می‌رویم کفه ترازو به مراتب سنگینتر می‌شود همانطور که اشاره کردم حرکت دشمنان در یک مسیر از قبل مشخص شده باعث شده است تا دیگر چیدن استراتژی برای انجام هر مرحله هیچ جذابیتی را نداشته باشد مورد بعدی مربوط به ماموریت‌های موجود در هر مرحله است که در بیشتر آن‌ها شاهد یک تکرار مطلق هستیم که همین موضوع باعث می‌شود که در ادامه، انجام مراحل هیچ جذابیتی نداشته باشد. مشکل بعدی مربوط به این موضوع است که اگر شما تمامی ماموریت‌های تک تک مراحل یک جعبه را به اتمام برسانید هیچ پاداشی را دریافت نخواهید کرد که واقعا موضوع به شدت مسخره‌ای است. از همه مهمتر یک‌نواخت شدن مراحل گیم‌پلی بازی است شاید در ابتدا شکل جدید بازی برای همگان جذاب باشد ولی به مرور و به خصوص از جعبه سوم به بعد دیگر بازی هیچ جذابیتی نخواهد داشت که عمده این مسئله مربوط به ماموریت‌های یک شکل و خسته کننده مراحل است. حال با توجه به توصیفات بالا، تصمیم این که Hitman GO: Definitive Edition بازی مناسب شما است یا خیر را بر عهده خودتان می‌گذارم.

بازی با استفاده از موتور یونیتی ساخته شده است بنابراین نباید انتظار یک گرافیک بی‌نظیر را داشته باشید که چشمانتان از حدقه درآورد. مطمئنا طراحی سه بعدی هر یک از تخته‌ها به شدت نظرتان را جلب می‌کند و نکته بعدی این است که هر یک از تخته‌ها شکل متفاوتی را نسبت به یک‌دیگر دارند از محیط درونی یک اپرا گرفته تا زمین‌های تنیس! طراحی دشمنان با این که اکثرا یکسان بوده ولی مناسب و قابل قبول است و نکته از همه مهمتر این است که شما می‌توانید این عنوان را بر روی هر طیفی از سخت‌افزارها اجرا کنید. موسیقی‌های بازی نیز هیچ تعریفی ندارند زیرا تنها به قطعه “Ave Maria” منتهی می‌شود که در برخی از مراحل پخش می‌شود.

نکات مثبت

گرافیک مناسب

طراحی زیبا و سه‌بعدی تخته‌ها

تجربه‌ای متفاوت نسبت به عناوین اصلی سری

قرار گرفتن برخی از عناصر دوست‌داشتنی سری هیتمن

نکات منفی

مشکلات متعدد گیم‌پلی

یک‌نواخت شدن مراحل بازی

ماموریت‌های یکسان و به شدت خسته‌کننده

نبود موسیقی مناسب با ریتم مراحل

نبود هیچ پاداشی در هنگام اتمام تمامی ماموریت‌های یک جعبه

نبود هیچ نوآوری نسبت به نسخه اصلی

سخن آخر

خیلی سخت است که بگوییم Hitman GO: Definitive Edition نسخه کامل عنوان اصلی است. در خود بازی نیز هیچ تعریفی نیست زیرا نه داستانی دارد نه گیم‌پلی کامل و بی‌نقصی. که از همه بدتر یک‌نواخت شدن بازی به شدت اعصابتان را به هم می‌ریزد و شما را از انجام ادامه بازی منع می‌کند. اگر طرفداران سرسخت هیتمن هستید و دوست دارید کمی خود را از دنیای تاریک و منحصر به فرد آن دور کنید انجام بازی به شما پیشنهاد می‌شود ولی اگر به مانند بنده یک گیمر پر مشغله هستید که دوست ندارد وقت خود را صرف انجام هر بازی کند انجام این عنوان به هیچ وجه پیشنهاد نمی‌شود و بهتر است وقت خود را معطوف به تجربه Hitman که اخیرا به بازار عرضه شده است کنید.

نقد و بررسی Hitman GO: Definitive Edition

(image)

تخته بازی که هیچ جذابیتی ندارد!

“به قلم امین صحرایی”

خنده‌دار است که بگویم چگونه شرکتی سعی در درآمدزایی به هر شکل و روش ممکن را دارد که حاضر است تا دنیای خونین و سیاه قاتل خود را بر روی یک تخته آورده و در قالب یک بازی رنگارنگ به خورد کاربر بدهد. از زمانی که بازی Hitman GO به بازار عرضه شده است نزدیک به 2 سال می‌گذرد و حال ناگهان شرکت اسکوئر اینیکس به یاد آن افتاده است که یک نسخه بازسازی شده و کامل از آن بازی را در قالب عنوان Hitman GO: Definitive Edition به بازار عرضه کند که راستش را بخواهید نه بازی کاملی است و نه پیشرفت چندانی نسبت به نسخه اصلی داشته است.

زمانی که شعبه مونترال اسکوئر اینیکس عنوان Hitman GO را معرفی کرد پیش خودم گفتم: “لعنتی، عجب خلاقیت و ایده نو و جالبی حتما از انجام آن لذت می‌برم” ولی راستش را بخواهید در محصولی که به بازار عرضه شد هیچ مورد جدیدی که بخواهد من را به ادامه بازی مشتاق کند پیدا نکردم، بازی از ارائه یک داستان محروم بود و گیم‌پلی بازی که به مرور زمان به شدت خسته کننده و اعصاب خردکن می‌شد نیز مزیدی بر این علت بود. حال با ارائه نسخه Definitive Edition این عنوان و تمام آن قول و قرار سازندگان مبنی بر ارائه یک نسخه پیشرفته نسبت به نسخه اصلی بازهم در پیش خود گفتم: “بهتر است باز هم به انجام این نسخه بپردازم، شاید فرجی صورت بگیرد!” ولی… با ما در ادامه همراه باشید تا به نقد و بررسی عنوان Hitman GO: Definitive Edition بپردازیم.        

در اکثر بازی‌های این روزی حداقل شاهد یک داستان دست و پا شکسته هستیم که ما را مشتاق به ادامه بازی کند بگذارید در همین ابتدا آب پاکی را بر روی دستانتان بریزم، بازی هیچ داستانی ندارد که بخواهد افرادی به مانند بنده که داستان را رکن اصلی هر بازی می‌دانند مشتاق به انجام و ادامه دادن بازی کند. تنها هدف شما در Hitman GO کشتن هدف‌ها و رسیدن به نقطه پایانی است. نکته جالب این است که سازندگان حتی حاضر نشده‌اند که دست نوشته هایی در بازی قرار دهند که به ما بگوید: “این آقای لباس قرمزی که می‌کشی، فلان بنده خدایی است!”

(image)

مطمئنا زمانی که خبری از داستان نباشد، تمام بار جذابیت بازی بر دوش گیم‌پلی بازی ریخته می‌شود. بنابراین تمام سعی ما این است که عمده تمرکز نقد و بررسی خودمان را به این قسمت اختصاص دهیم و تا حد امکان تمامی نکات مثبت و منفی آن را به شما شرح دهیم.

در همان ابتدا ورود به منو بازی با هفت جعبه رو به رو می‌شوید که هر کدام از آن‌ها ماموریت های مخصوص به خود را دارند از موارد اضافه شده به این بخش در نسخه Definitive Edition می‌توان به جعبه  “ST.Petersburg Stakeout” اشاره کرد که هشت مرحله آن از بازی Hitman 2: Silent Assassin الهام گرفته شده است. با ورود به هر کدام از جعبه‌ها با ماموریت های مخصوص آن مواجه می‌شوید که به شکل بسیار زیبایی بر روی یک تخته که به شکلی مناسبی با فضای کلی مراحل آن طراحی شده، چیده شده است. همانطور که می‌دانید ماهیت سری GO بر حالتی شبیه به شطرنج است این موضوع به آن معنا می‌باشد که شما نمی‌توانید در این بازی به هر نقطه‌ای که دلتان خواست حرکت کنید در هر مرحله مسیر حرکت هیتمن از قبل مشخص شده است. با حرکت شما به هر سمت، دشمنان شما در محیط نیز حرکت خود را انجام می‌دهند البته مسیر حرکت دشمنان نیز از قبل مشخص شده است.

متاسفانه اولین ضعف گیم‌پلی بازی نیز همین موضوع است مطمئنا اگر دشمنان مسیر غیر قابل پیش بینی را طی می‌کردند جذابیت انجام هر یک از مراحل بازی از این رو به آن رو می‌شد ولی زمانی که می‌دانیم یکی از خطرات حاضر در محیط یک مسیر سر راست را در پیش گرفته و به طور مداوم آن را از آغاز تا انتها طی خواهد نمود دیگر چیدن یک حرکت استراتژیک هیچ معنایی را نخواهد داشت. البته گاهی اوقات در مراحل می‌توانید با استفاده از سنگ و قوطی حواس افرادی که در محدوده محیط آن صدا قرار دارد را به آن قسمت جذب کنید و مسیر حرکت برخی از آن‌ها را تغییر دهید. خوشبختانه استودیو اسکوئراینیکس مونترال توانسته برخی از المان‌های محبوب سری هیتمن را در بازی جا دهد از جمله عوض کردن لباس که بدین وسیله می‌توانید از کنار دشمنانی که جامه هم رنگ شما دارند حرکت کرده و همچنان مخفی بمانید. از توضیحات  کلی که بگذریم کمی ریزبینانه به گیم‌پلی بازی نگاه کنیم، در هر یک از مراحل به طور کلی شما سه ماموریت برای انجام دارید که بیشتر مربوط به کشتن تمامی افراد، به دست آوردن یک چمدان و رسیدن به خط پایانی است.

(image)

 با انجام هر یک از موارد درخواست شده در انتها مرحله بر روی فلش کارت ماموریت هایی که انجام داده‌اید یک نشان می‌خورد که برای باز کردن هر یک از جعبه‌های هفت گانه به این نشان‌ها نیاز دارید (برای باز کردن تمامی جعبه‌ها نیاز به 120 نشان دارید) حال که گیم‌پلی بازی را بررسی کلی و جزئی کردیم بهتر است نقاط مثبت و ضعف آن را دسته بندی کنیم شاید نداشتن آزادی عمل در حرکت به هر مکانی کمی دلسرد کننده باشد ولی ماهیت عناوین سری GO به همین شکل است بنابراین می‌توان گفت که Hitman GO: Definitive Edition می‌تواند یک تجربه شیرین و مناسب برای طرفداران سینه چاک هیتمن باشد مورد بعدی مربوط به وجود یکی دو المان معروف از سری هیتمن از جمله تغییر لباس و… است که البته این آرزو را خواهید داشت که سازندگان بیشتر از این‌ها از این عناصر استفاده می‌کردند.

اما زمانی که به سمت نکات منفی می‌رویم کفه ترازو به مراتب سنگینتر می‌شود همانطور که اشاره کردم حرکت دشمنان در یک مسیر از قبل مشخص شده باعث شده است تا دیگر چیدن استراتژی برای انجام هر مرحله هیچ جذابیتی را نداشته باشد مورد بعدی مربوط به ماموریت‌های موجود در هر مرحله است که در بیشتر آن‌ها شاهد یک تکرار مطلق هستیم که همین موضوع باعث می‌شود که در ادامه، انجام مراحل هیچ جذابیتی نداشته باشد. مشکل بعدی مربوط به این موضوع است که اگر شما تمامی ماموریت‌های تک تک مراحل یک جعبه را به اتمام برسانید هیچ پاداشی را دریافت نخواهید کرد که واقعا موضوع به شدت مسخره‌ای است. از همه مهمتر یک‌نواخت شدن مراحل گیم‌پلی بازی است شاید در ابتدا شکل جدید بازی برای همگان جذاب باشد ولی به مرور و به خصوص از جعبه سوم به بعد دیگر بازی هیچ جذابیتی نخواهد داشت که عمده این مسئله مربوط به ماموریت‌های یک شکل و خسته کننده مراحل است. حال با توجه به توصیفات بالا، تصمیم این که Hitman GO: Definitive Edition بازی مناسب شما است یا خیر را بر عهده خودتان می‌گذارم.

بازی با استفاده از موتور یونیتی ساخته شده است بنابراین نباید انتظار یک گرافیک بی‌نظیر را داشته باشید که چشمانتان از حدقه درآورد. مطمئنا طراحی سه بعدی هر یک از تخته‌ها به شدت نظرتان را جلب می‌کند و نکته بعدی این است که هر یک از تخته‌ها شکل متفاوتی را نسبت به یک‌دیگر دارند از محیط درونی یک اپرا گرفته تا زمین‌های تنیس! طراحی دشمنان با این که اکثرا یکسان بوده ولی مناسب و قابل قبول است و نکته از همه مهمتر این است که شما می‌توانید این عنوان را بر روی هر طیفی از سخت‌افزارها اجرا کنید. موسیقی‌های بازی نیز هیچ تعریفی ندارند زیرا تنها به قطعه “Ave Maria” منتهی می‌شود که در برخی از مراحل پخش می‌شود.

(image)

نکات مثبت

گرافیک مناسب

طراحی زیبا و سه‌بعدی تخته‌ها

تجربه‌ای متفاوت نسبت به عناوین اصلی سری

قرار گرفتن برخی از عناصر دوست‌داشتنی سری هیتمن

نکات منفی

مشکلات متعدد گیم‌پلی

یک‌نواخت شدن مراحل بازی

ماموریت‌های یکسان و به شدت خسته‌کننده

نبود موسیقی مناسب با ریتم مراحل

نبود هیچ پاداشی در هنگام اتمام تمامی ماموریت‌های یک جعبه

نبود هیچ نوآوری نسبت به نسخه اصلی

سخن آخر

خیلی سخت است که بگوییم Hitman GO: Definitive Edition نسخه کامل عنوان اصلی است. در خود بازی نیز هیچ تعریفی نیست زیرا نه داستانی دارد نه گیم‌پلی کامل و بی‌نقصی. که از همه بدتر یک‌نواخت شدن بازی به شدت اعصابتان را به هم می‌ریزد و شما را از انجام ادامه بازی منع می‌کند. اگر طرفداران سرسخت هیتمن هستید و دوست دارید کمی خود را از دنیای تاریک و منحصر به فرد آن دور کنید انجام بازی به شما پیشنهاد می‌شود ولی اگر به مانند بنده یک گیمر پر مشغله هستید که دوست ندارد وقت خود را صرف انجام هر بازی کند انجام این عنوان به هیچ وجه پیشنهاد نمی‌شود و بهتر است وقت خود را معطوف به تجربه Hitman که اخیرا به بازار عرضه شده است کنید.

نقد و بررسی Hitman GO: Definitive Edition