Tagدیجیاتو:

وبلاگ نویسی زنده دیجیاتو: کنفرانس خبری سامسونگ در CES 2017

وبلاگ نویسی زنده دیجیاتو: کنفرانس خبری سامسونگ در CES 2017

موبایل های اندرویدی حجم اندکی از محصولات سامسونگ را در بر می گیرند و شرکت کره ای هر سال به CES می آید تا با دستاوردهای تازه اش نگاه ها را به سمت خود برگرداند.

سامسونگ در روزهای اخیر فعالیت های زیادی داشته و چند دستگاه مختلف را در CES و حتی روز قبل از آغاز کنفرانس های خبری معرفی کرده است؛ از موبایل های جدید و میان رده سری A گرفته تا پرچمدار تلویزیون ها که همین امروز صبح رونمایی شد.

با این حال اکنون نوبت به کنفرانس خبری سامسونگ در CES 2017 رسیده و شرکت مورد بحث، طبیعتاً برگ برنده ای را برای این رویداد کنار گذاشته است. بیایید با هم ببینیم که این برگ برنده چیست و کره ای ها چگونه در پی شگفت زده کردن حاضرین در وگاس هستند. با وبلاگ نویسی زنده دیجیاتو همراه باشید.

این صفحه به صورت خودکار به روز رسانی می شود. 

The post appeared first on .

وبلاگ نویسی زنده دیجیاتو: کنفرانس خبری سامسونگ در CES 2017

بررسی دیجیاتو: Huawei Mate 9

بررسی دیجیاتو: Huawei Mate 9

وجود تولید کننده هایی مثل وان پلاس و شیائومی حتی عرصه را بر سامسونگ، اپل و دیگر برندهای جا افتاده در بازار هم تنگ کرده است. با این حساب هوآوی به عنوان شرکت هموطن چنین رقبایی، راه دشوار تری برای جلب کاربران در پیش خواهد داشت.

این شرکت مدتی است که برای بهبود وجهه ی خود در ذهن کاربران تلاش می کند و محصولات جذابی را هم در مدت اخیر به بازار عرضه کرده است، از جمله میت 8 که یکی از بهترین موبایل های سال 2015 به حساب می آمد.

حالا سازنده میت 9 را به عنوان نسل جدید محصول پیشین به بازار عرضه کرده و قصد دارد موفقیت آن را ادامه دهد. اما نکته اینجاست که میت 8 از نظر طراحی نسبتاً تازه بود، قیمت مناسبی داشت و آنچه به خریدار وعده داده بود را به شکل مناسبی به انجام می رساند.

در میت 9، طراحی بدون تغییر چشمگیری تکرار شده و قیمت دستگاه هم نسبت به نسل پیشین افزایش یافته است، در نتیجه باید ببینیم هوآوی این بار چه قابلیت هایی برای راضی کردن خریداران در محصول خود قرار داده است.

از شما دعوت می کنیم در ادامه با بررسی میت 9 همراه باشید.

طراحی

اگر نوت 7 از عرصه ی رقابت حذف نشده بود، اطلاق واژه ی زیبا به میت 9 تا حدی دشوار می شد. در هر حال باید در نظر داشته باشیم که طراحی دستگاه تغییر قابل توجهی نسبت به مدل های پیشین ندارد و تازگی خود را از دست داده است.

این تلفن هوشمند 5.9 اینچی با وزن 190 گرم تنها 2 گرم از آیفون 7 پلاس 5.5 اینچی سنگین تر است، اما اندازه ی بزرگ باعث شده سنگین بودنش بسیار بیشتر از رقیب به چشم آمده و در ارگونومی دستگاه تاثیر منفی داشته باشد.

البته کاربرانی که صفحه نمایش بزرگ می خواهند بدون تردید وزن بالای دستگاه را هم تحمل می کنند، اما اگر به استفاده از موبایل های کوچک تر عادت داشته باشید باید بدانید که در دست گرفتن میت 9 برای شما خسته کننده خواهد بود.

خوشبختانه ضخامت بدنه 7.9 میلی متر است که فاصله ی زیادی با LG V20 () و آیفون 7 پلاس () 7.3 میلی متری ندارد و قابل قبول به حساب می آید.

بدنه ی فلزی دستگاه مستحکم و مقاوم است، اما آنقدر صیقل داده شده که حس پلاستیک فشرده را القا می کند، یا این حس که یک برچسب پلاستیکی پشت بدنه ی فلزی چسبیده باشد.

جنس بدنه در عین حال بسیار لیز است و باید با دقت بالا محصول را مورد استفاده قرار دهید. اگر با استفاده از قاب محافظ مشکلی نداشته باشید، سازنده برای حل این مشکل یک قاب پلاستیکی داخل بسته بندی قرار داده است، اما سوال اینجاست که اگر راه حل نهایی این باشد، اصلا از ابتدا چرا باید برای خرید موبایلی با بدنه فلزی هزینه کنیم؟

میت 8 همراه با یک قاب محافظ عرضه می شد که برای نمایش ساعت و نوتیفیکیشن ها پنجره داشت. اما هنگامی که موبایل درون چنین قابی باشد لازم است برای استفاده درب آن را باز کنید و این موضوع برای بسیاری از کاربران چندان لذت بخش نخواهد بود.

اگر قاب پلاستیکی راه حل هوآوی است، از ابتدا چرا باید برای خرید بدنه فلزی هزینه کنیم؟

حالا سازنده در میت 9 یک قاب محافظ مشابه مدل های موسوم به ژله ای درون بسته بندی قرار داده که ضخامت کمتری دارد، میزان لغزندگی پشت بدنه را کاهش می دهد و در مجموع نسبت به نسل قبل انتخاب بسیار مناسب تری است.

این قاب در حقیقت برای محافظت از پشت و لبه های دستگاه طراحی شده و برای افزایش مقاومت موبایل کارایی و لذت استفاده از آن را کاهش نمی دهد.

در نمای روبرو، با سادگی و زیبایی چشم نواز تری نسبت به پشت بدنه مواجه هستیم چرا که حسگر اثر انگشت پشت بدنه قرار دارد، بر خلاف مدل های Pro و Porsche Design از همین تلفن هوشمند که حسگر اثر انگشت بیضی شکل آنها زیر نمایشگر است.

هرچند طراحی این دو مدل به لطف خمیدگی نمایشگر از میت 9 معمولی چشم نواز تر است، اما حسگر پایین نمایشگر و نمایشگر خمیده از دو طرف، آنها را به برادر دو قلوی گلکسی اس 7 اج () و نوت 7 تبدیل کرده است.

میت 9 هم مثل تمام پرچمداران اخیر غیر از آیفون، جک 3.5 میلی متری هدفون دارد و در پایین بدنه هم شاهد به کار گیری USB-C هستیم که حالا دیگر به استاندارد مطلق بازار تبدیل شده است.

این تلفن هوشمند ضمناً در 5 رنگ سفید، نقره ای، خاکستری، طلایی و قهوه ای موکا ساخته شده و از این نظر حق انتخاب زیادی در اختیار خریداران قرار می دهد.

در پایان گفتنی است همانطور که پیشتر هم اشاره کردیم، هوآوی یک نسخه موسوم به پورشه دیزاین از میت 9 عرضه کرده که به مراتب زیباتر است و از نمایشگر خمیده در دو طرف بهره می برد، اما برای خرید این مدل به دلیل وجود برند خودروساز آلمانی لازم است بیش از 1500 دلار بپردازید که رقم سرسام آوری به حساب می آید.

میت 9 پرو هم انتخاب دیگری است که به طراحی زیبا و نمایشگر خمیده مشابه مدل پورشه دیزاین و سخت افزار یکسان مجهز شده است. این تلفن هوشمند زیبا به لطف 6 گیگابایت حافظه رم و حداکثر 256 گیگابایت حافظه داخلی از مدل معمولی قوی تر به حساب می آید، اما برند شرکت آلمانی را ندارد و اندکی هم کوچک تر ساخته شده، در نتیجه با قیمت مناسب تری نسبت به میت 9 به فروش می رسد.

نمایشگر

فبلت جدید هوآوی به یک نمایشگر 5.9 اینچی 2.5D با رزولوشن Full HD مجهز است. هرچند رزولوشن صفحه نمایش با نسل قبل یکسان است، اما اندازه ی آن یک دهم اینچ کوچک تر شده و این موضوع تعداد پیکسل ها در هر اینچ را از 367 به 373 پیکسل در هر اینچ افزایش داده است.

اما همین تفاوت اندازه در عین حال نسبت صفحه نمایش به کل نمای جلوی بدنه را 1 درصد کاهش داده و به 78 درصد رسانده است. البته این میزان باز هم کاملاً قابل قبول به حساب می آید، اما نباید فراموش کنیم که نمایشگر موبایل های هوآوی یک حاشیه قابل توجه سیاه رنگ دارند که با روشن شدن صفحه نمایش توجه را به خود جلب می کند.

کیفیت صفحه نمایش هم قابل قبول است، اما اگر تصویر نمایشگر QHD محصولی مثل نوت 7 را مشاهده کرده باشید، درک می کنید که کیفیت صفحه نمایش یک فبلت پرچمدار چگونه می تواند باشد.

در حالی که رقبا به سوی QHD می روند هوآوی به رزولوشن Full HD بسنده کرده است

حتی گوگل هم در موبایل پیکسل XL نمایشگری با 535 پیکسل در هر اینچ را مورد استفاده قرار داده که از این نظر نسبت به فبلت ناکام سامسونگ برتری دارد، اما شرکت چینی بی توجه به رقبا به رزولوشن Full HD برای پرچمدار جدید خود بسنده کرده است.

بر همین اساس می توان گفت کیفیت صفحه نمایش فبلت جدید هوآوی برای عملکردهای روزانه مثل مطالعه یا پخش ویدیو مناسب است، اما اگر بهترین کیفیت را می خواهید یا قصد دارید صفحه نمایش بزرگ فبلت را در هدست های واقعیت مجازی مورد استفاده قرار دهید رقیبی مثل پیکسل گوگل برای شما انتخاب مناسب تری به حساب می آید.

نرم افزار

هوآوی می گوید میت 9 به الگوریتم های مخصوص یادگیری ماشینی مجهز است که سرعت اجرای رابط کاربری را افزایش می دهد و باعث می شود این تلفن هوشمند حتی پس از 18 ماه استفاده، مثل روز اول تازه نفس باقی بماند.

این موضوع تا حد زیادی هنگام استفاده از محصول محسوس است و دیگر تاخیر و اختلال های همیشگی رابط کاربری نسل های پیشین مشاهده نمی شود، اما مشکل طراحی نه چندان دلچسب نرم افزار کماکان باقی است.

این رابط کاربری امکانات متنوعی دارد، اما مدتهاست تلاشی بیهوده برای شبیه بودن به iOS را ادامه می دهد و همین موضوع آن را به سیستم عاملی تبدیل کرده که نه اندروید تما عیار است و نه می تواند iOS باشد.

البته خوشبختانه سازنده در نسخه مبتنی بر اندروید 7.0 نوقا بالاخره انتقادها را شنیده و بهبودهای زیادی در کارکرد رابط کاربری ایجاد کرده است، از جمله بخش کشوی اپلیکیشن ها که بار دیگر در سیستم عامل دستگاه حضور دارد (و به شکل پیش فرض غیر فعال است).

اما با این وجود حتی تجربه کاربری نسخه 5 از EMUI هم به خوبی آیفون یا حتی رقبای اندرویدی مثل سامسونگ یا HTC نیست. هنوز هم برای ایجاد تغییر در تنظیمات لازم است به هزار توی منوی دستگاه وارد شوید و انجام کار ساده ای مثل دانلود و اضافه کردن theme های بیشتر به 6 تم موجود در حافظه ی دستگاه ناشدنی و نفس گیر به حساب می آید.

برخی از ایرادهای پیشین هم به لطف تغییرات انجام گرفته در اندروید نوقا مرتفع شده و سازنده نقش چندانی در آنها نداشته است، از جمله عملکرد بخش نوتیفیکیشن ها و منوی recent apps (که با فشردن دکمه ی مربع اندروید، ظاهر می شوند).

یکی از قابلیت های جذاب در نسخه ی جدید Twin App نام دارد که با استفاده از آن می توانید با دو حساب کاربری مختلف وارد فیسبوک یا واتسپ شوید. این قابلیت در حقیقت دو نسخه مجزا از هر اپلیکیشن را اجرا می کند و به همین دلیل حساب کاربری فعال روی هر یک می تواند متفاوت باشد.

در مجموع باید گفت نسخه 5 از رابط کاربری هوآوی که بر اساس اندروید نوقا ساخته شده هرچند هنوز هم آن چیزی که باید نیست، اما بهترین چیزی است که تاکنون این شرکت در اختیار خریداران قرار داده است.

دوربین

همکاری لایکا، تولید کننده آلمانی دوربین های گران قیمت با هوآوی در میت 8 هم مثل پی 9 ادامه پیدا کرده است. فبلت جدید بر همین اساس به دوربین دوگانه مجهز است که در همکاری با شرکت آلمانی توسعه یافته است.

رابط کاربری بخش دوربین دستگاه هم بر همین اساس با محصولات دیگر همین سازنده تا حدی متفاوت است و تلاش نمی کند به آیفون شباهت داشته باشد.

در این رابط کاربری دکمه هایی برای استفاده از افکت های تصویری و فعال کردن عملکردهای دوربین در کنار تصویر قرار دارد، اما مهم ترین مزیت آن این است که هنگام عکس برداری به راحتی با یک سوایپ به پایین یا بالا می توانید تنظیمات دستی را ظاهر، یا از نظر پنهان کنید.

به لطف این تنظیمات می توانید بر اساس نیاز و سلیقه ی خود ایزو را بین 50 تا 3200، سرعت شاتر را بین1/4000 تا 30 ثانیه و موارد دیگر از جمله نوع فوکوس، وایت بالانس و میزان نوردهی را تنظیم کنید.

در محصولی مثل LG V20 () یا LG G5 () که به دوربین دوگانه مجهز هستند، سنسور دوم به شکل مجزا عمل می کند و تنها برای ثبت عکس هایی با زاویه عریض تر کاربرد دارد.

اما در میت 9، هر دو دوربین به شکل همزمان به ثبت تصاویر می پرازند. دوربین اصلی دستگاه به یک سنسور 12 مگاپیکسلی رنگی مجهز و لنز با f/2.2 مجهز است. در حالی که سنسور 20 مگاپیکسلی دوم سیاه و سفید است.

تجربه کاربری دوربین دوگانه در Mate 9 به P9 نزدیک است

دوربین افزایش کنتراست، عمق میدان و کیفیت کلی، تصاویر ثبت شده با هر دو دوربین را با یکدیگر ترکیب می کند و نتیجه ی نهایی را به عنوان یک عکس در نظر می گیرد.

عمق میدان همان چیزی است که افکت موسوم به بوکه را در دوربین های حرفه ای ایجاد می کند و تمرکز را در زمینه ای تار، روی سوژه قرار می دهد.

جالب اینکه در میت 9 حتی پس از ثبت تصویر هم می توانید میزان تار بودن پس زمینه را افزایش دهید، افکتی که البته به چشم نوازی دوربین های گران قیمت حرفه ای نیست و تا حدی جلوه ی نرم افزاری دارد.

این تلفن هوشمند ضمناً به ویژگی های پیشرفته مثل لرزشگیر اپتیکال مجهز است که به ثبت عکس هایی با وضوح بالاتر منجر می شود. سازنده به لطف چنین قابلیت هایی، امکان انجام «زوم هیبریدی» را برای میت 9 فراهم آورده است.

در آیفون 7، وجود دوربین دوم باعث می شود کاربر قادر باشد به شکل اپتیکال و بدون کاهش کیفیت، با زوم 2X عکاسی کند، اما زوم هیبریدی در میت 9 به این معناست که با رزولوشن 12 مگاپیکسل عکاسی کنید، دوربین تصویر را با جزئیات بیشتری ثبت می کند تا هنگام بزرگنمایی تصویر، جزئیات آن کاهش نداشته باشد.

این تلفن هوشمند در بنچمارک های سایت DxOMark امتیاز 85 را کسب کرده که آن را پس از محصولاتی مثل LG G5، پرچمداران اخیر سامسونگ، آیفون 7، پرچمداران اخیر سونی و پیکسل گوگل قرار می دهد.

دوربین Mate 9 انتظارها را کاملاً براورده می کند اما بهترین بازار نیست

در دنیای واقعی هم فبلت جدید هوآوی از نظر کیفیت تصویربرداری جایی نزدیک به بهترین های بازار قرار می گیرد و قادر است با آنها به رقابت بپردازد، هرچند مثل هر محصول دیگری ایرادهایی هم در این میان وجود دارند.

برای مثال رنگ ها هنگام عکاسی در نور روز به اندازه ی رقیبی مثل گلکسی اس 7 پویا نیستند، اما در عین حال به رنگ های دنیای واقعی شباهت بیشتری دارند، در نتیجه سلیقه ی شما در این میان تعیین کننده خواهد بود.

البته حالت های smooth colors و vivid colors هم علاوه بر حالت استاندارد در رابط کاربری قابل انتخاب هستند که دومی پویایی تصاویر را افزایش می دهد و اولی برای رسیدن به رنگ های یکدست تر کاربرد دارد.

اما فعال کردن این دو حالت نه تنها نویز تصویر را افزایش می دهد، بلکه یک افکت موسوم به وینتج هم به تصویر اضافه می کند (اطراف تصویر را به سبک عکس های قدیمی تیره می کند) که مشخص نیست به چه دلیل اجباری انجام می شود و قابل حذف نیست.

هنگام ثبت تصویر در شرایط کم نور هم حالت HDR به شکل خودکار فعال می شود و دامنه ی پویایی، کنتراست و در نتیجه کیفیت کلی عکس را بهبود می دهد.

البته با این وجود میت 9 از نظر کیفیت عکسبرداری در شرایط کم نور، پایین تر از رقیبی مثل گلکسی اس 7 قرار می گیرد.

در این شرایط می توانید از فلش دوگانه ی دستگاه کمک بگیرید که سریع و دقیق است و از قدرت کافی برای روشن کردن فضا به شکل مناسبی بهره می برد.

عدم پویایی رنگ ها در مورد دوربین 8 مگاپیکسلی جلوی بدنه هم صدق می کند. ضمن اینکه لنز این دوربین می توانست عریض تر باشد تا سوژه های بیشتری در هر عکس جای گیرد. اما کیفیت تصویر و میزان جزئیات عکسهای این دوربین برای سلفی گرفتن کافی و قابل قبول است.

علاوه بر این امکان روتوش خودکار هم به شکل پیش فرض وجود دارد و می توانید اندازه ی آن را بر اساس سلیقه یا نیاز خود تعیین کنید، هرچند افزایش روتوش تا آخرین اندازه طبعاً از طبیعی بودن عکس می کاهد.

هنگام ثبت ویدیو اگر شرایط نوری مناسب باشد، رنگها زنده و پویا هستند اما با کاهش نور با رنگ هایی سرد و تاحدی بی روح مواجه می شوید. میت 9 قادر است ویدیو ها را با رزولوشن حداکثر 4K ثبت کند، اما یکی از اولین محصولاتی است که کدک h.265 را مورد استفاده قرار می دهد.

استفاده از کدک جدید از این جهت اهمیت دارد که بسیاری از اپلیکیشن ها (از جمله یوتوب و Google Photos هنوز از آن پشتیبانی نمی کنند، در نتیجه نمی توانید ویدیو های ثبت شده با میت 9 را در آنها مورد استفاده قرار دهید.

اگر رزولوشن تصویربرداری را به 1080p کاهش دهید، ثبت ویدیوهای صحنه آهسته با نرخ 60 فریم در هر ثانیه امکان پذیر خواهد بود.

لرزشگیر دستگاه هنگام فیلمبرداری مثل پیکسل گوگل نرم افزاری عمل می کند و تاثیر مناسبی هم دارد، اما از این نظر نسبت به عملکرد عالی محصول گوگل در رده پایین تری قرار می گیرد.

در پایان از شما دعوت می کنیم گالری نمونه تصاویر ثبت شده با دوربین Mate 9 را مشاهده نمایید.

سخت افزار

میت 9 همانطور که از یک پرچمدار امروزی انتظار می رود، به سخت افزار قدرتمندی مجهز است، از جمله پردازنده ی کایرین 960 که تازه ترین چیپست ساخته شده به دست هوآوی به حساب می آید.

این چیپست ضمناً نخستین محصول بازار است که از هسته های مبتنی بر طراحی Cortex-A73 بهره می برد و نسبت به هسته های A72 مورد استفاده در میت 8 و پی 9 از نظر مصرف انرژی و قدرت، عملکرد مناسب تری دارد.

البته چیپست جدید هم مثل قبل با معماری 16 نانومتری ساخته شده و از این نظر تفاوتی با کایرین 950 ندارد.

4 هسته A73 دستگاه 2.4 گیگاهرتز قدرت دارند و 4 هسته کم مصرف Cortex-A53 هم برای پردازش های سبک تر در نظر گرفته شده اند.

هوآوی ضمناً نخستین تولید کننده بزرگ تلفن هوشمند است که محصول خود را مجهز به واحد پردازش گرافیکی جدید و 8 هسته ای ARM یعنی Mali-G71 به بازار عرضه کرده است.

توان گرافیکی این قطعه نسبت به نسل قبل 180 درصد افزایش یافته و انتظار می رود در پرچمداران سال آینده از جمله گلکسی اس 8 هم مورد استفاده قرار گیرد.

همانطور که از یک چیپ گرافیکی عرضه شده در اواخر سال 2016 انتظار می رود، این قطعه از فناوری Vulkan هم پشتیبانی می کند، قابلیتی که به گفته ی سازنده می تواند تعداد فریم ها را هنگام اجرای بازی تا 2 برابر افزایش دهد.

فبلت جدید هوآوی ضمناً به 4 گیگابایت حافظه رم از نوع LPDDR4 مجهز است که نسبت به نسل قبل از خود 40 درصد سریع تر عمل می کند.

قدرت سخت افزاری و بهبودهای نرم افزاری Mate 9 به تجربه کاربری کاملاً روان منجر شده اند

حافظه ی داخلی دستگاه می تواند 64 گیگابایت است که حدود 50 گیگابایت از آن در اختیار کاربر قرار دارد. این میزان البته با کارت حافظه تا 256 گیگابایت دیگر هم قابل افزایش است.

اما مهم ترین نکته اینکه حافظه ی داخلی دستگاه از نوع UFS 2.1 ساخته شده و بر همین اساس سرعت عملکرد بسیار بالایی دارد که به گفته ی سازنده تا دو برابر از حافظه های معمول eMMC 5.1 بالاتر است.

هوآوی به لطف سخت افزار قدرتمند خود کمبودی از نظر اجرای بازی و اپلیکیشن های سنگین ندارد و رابط کاربری دستگاه را هم به بهترین شکلی اجرا می کند که تاکنون از این شرکت چینی دیده اید.

البته قدرت سخت افزاری همه ی چیزی نیست که به سرعت بالا منجر شده و بهبودهای نرم افزاری رابط کاربری هم در این میان نقش داشته اند.

سازنده علاوه بر این می گوید محصول جدید به الگوریتم های مبتنی بر یادگیری ماشینی مجهز است، در نتیجه به مرور زمان می تواند بر اساس عادت های شما تشخیص دهد چه زمانی به چه اپلیکیشنی نیاز دارید و آن را برای اجرا آماده کند.

محصول جدید برای نخستین بار به الگوریتم های یادگیری ماشینی مجهز است

به لطف این قابلیت دستگاه می تواند به شکل مناسب تری در مورد اینکه چه میزان از توان پردازشگر و حافظه ی رم باید در اختیار هر اپلیکیشن باشد تصمیم گیری کند.

وجود چنین قابلیتی ضمناً باعث می شود دستگاه قادر باشد عملکرد خود را در طول زمان بهینه نگاه دارد، در نتیجه به ادعای سازنده حتی اگر 18 ماه هم به طور مداوم از میت 9 استفاده کنید، کاهشی در سرعت اجرای نرم افزار دستگاه مشاهده نخواهید کرد.

میت 9 ضمناً از دو سیم کارت پشتیبانی می کند، اما تنها سیم کارت اول می تواند 4G باشد و جایگاه قرار دادن سیم کارت دوم هم با کارت حافظه یکی است، در نتیجه برای استفاده باید یکی از آنها را انتخاب کنید.

باتری

فبلت های سری میت عموماً به باتری های پر ظرفیت و کارا مجهز هستند، خصوصیتی که محصول جدید هم از آن مستثنی نیست. این تلفن هوشمند به یک باتری با ظرفیت 4000 میلی آمپر ساعت مجهز شده که با در نظر گرفتن اندازه و رزولوشن نمایشگر رقم کاملاً مناسبی به حساب می آید.

این موضوع هنگام استفاده از دستگاه هم کاملاً محسوس است و تقریباً هیچ روزی نیست که دستگاه قادر نباشد با تنها یک شارژ شما را تا پایان همراهی کند.

عملکرد باتری یکی از نقاط قوت فبلت غول پیکر جدید است

عمر باتری البته تا حد زیادی به میزان استفاده ی شما از قابلیت های پر مصرف مثل اتصال 4G، نمایشگر و توان پردازشی بستگی دارد و به راحتی می تواند از یک روز هم بیشتر شود، اما دو روز کامل با یک شارژ که سازنده ادعا می کند اندکی اغراق شده به نظر می رسد.

به صورت یک تخمین کلی می توان گفت میت 9 با هر شارژ قادر است به طور متوسط حدود 25 ساعت شما را همراهی کند که از این میزان 7 8 ساعت به روشن بودن نمایشگر اختصاص دارد.

البته این زمان در صورتی است که حدود نیمی از زمان را به آنتن وای-فای متصل باشید و تنها نیم دیگر را به استفاده از شبکه 4G مشغول شوید.

فبلت هوآوی ضمناً از فناوری شارژ سریع این شرکت که SuperCharge نام دارد پشتیبانی می کند. سازنده می گوید این فناوری مبتنی بر توان 4.5 ولت/5 آمپر عمل می کند و این موضوع گرمای ایجاد شده را در مقایسه با فناوری های 9 ولتی مثل QuickCharge کوالکام کاهش می دهد.

شارژ سریع باتری غول آسای میت 9 ظرف تنها 30 دقیقه تا 55 درصد شارژ می شود و به گفته ی سازنده 20 دقیقه شارژ برای یک روز استفاده ی نه چندان سنگین از دستگاه کفایت می کند.

میت 9 هوآوی ضمناً به حالت ذخیره انرژی مجهز است که با کاهش افکت های تصویری، ارتباطات پس زمینه و دیگر موارد غیر ضروری، عمر باتری را افزایش می دهد.

علاوه بر این یک حالت Ultra هم وجود دارد که اگر آن را فعال کنید، می توانید 6 عدد از اپلیکیشن ها را به انتخاب خود در اختیار داشته باشید و عملکرد موارد دیگر برای رسیدن به بالاترین عمر باتری ممکن، متوقف می شود.

صدا

تنها اسپیکر میت 9 در پایین بدنه قرار دارد، اما این تلفن هوشمند هم مثل HTC 10 () یا P9 Plus هوآوی () اسپیکر مکالمه که بالای نمایشگر قرار دارد را برای پخش موسیقی هم استفاده می کند.

البته این روش نمی تواند جای استفاده از اسپیکرهای بزرگ و واقعا استریو (مانند آنچه در بوم ساند HTC شاهد بودیم) را بگیرد، اما نسبت به تلفن های هوشمند مجهز به یک اسپیکر مونو، جلوه ی فراگیر تری به پخش موسیقی می بخشد.

صدای اسپیکر کاملاً بلند و رسا به حساب می آید و در مقایسه با پرچمداران دیگر کیفیت قابل قبولی دارد، اما زمانی که بلندی صدا را از نیمه افزایش می دهید مقداری نویز به گوش می رسد که تاحدی کیفیت پخش صدا را کاهش خواهد داد.

یک ویژگی منحصر به فرد میت 9 در زمینه صدا هم این است که می تواند هنگام فیلمبرداری تنها صداهایی که در مقابل لنز دوربین قرار دارند را ضبط کند. با این روش صدای زمینه کاهش یافته و ویدیوی شما نویز کمتری خواهد داشت.

ویژگی منحصر به فرد دیگر دستگاه هم استفاده از 4 میکروفون حذف نویز است که در بخش های مختلف بدنه تعبیه شده و وضوح صدا را هنگام مکالمه افزایش می دهند.

حسگر اثر انگشت

حسگر اثر انگشت در محصولات اخیر هوآوی به یک مزیت تبدیل شده است، چرا که تنها برای باز کردن قفل دستگاه کاربرد ندارد و قابلیت های مبتکرانه بیشتری در اختیار کاربر قرار می دهد.

برای مثال هنگام مشاهده ی عکس ها در گالری، می توانید با سوایپ کردن به چپ و راست روی حسگر اثر انگشت، بین تصاویر جابجا شوید. با لمس حسگر اثر انگشت می توانید تماس دریافتی را پاسخ دهید یا آلارم دستگاه را متوقف کنید.

اسکرول کردن از بالا روی حسگر به سمت پایین، بخش نوتیفیکیشن ها را ظاهر می کند و هنگام عکاسی هم می توانید حسگر اثر انگشت را به عنوان دکمه شاتر مورد استفاده قرار دهید.

سرعت و دقت حسگر اثر انگشت دستگاه هم کاملاً مناسب است. این حسگر نسبت میت 8 حدود 20 درصد سریع تر شده و تقریباً هیچوقت در تشخیص اثر انگشت شما ناموفق نمی ماند.

جمع بندی

بدون تردید میت 9 برای علاقه مندان به فبلت محصول جذابی است و عملکرد مناسبی هم دارد. این تلفن هوشمند یکی از قدرتمند ترین های بازار است و با وجود نمایشگر بزرگ 5.9 اینچی، عمر باتری مناسبی دارد.

عملکرد دوربین خصوصاً در نور روز قابل قبول است و حسگر اثر انگشت دستگاه قابلیت های در اختیار شما قرار می دهد که به محصولات هوآوی منحصر است. اما مشکل اینجاست که همه ی اینها تا وقتی جذابیت دارد که رقیبی مثل نوت 7 از بازار حذف شده باشد.

میت 9 هرچند طراحی قابل قبولی دارد، اما به هیچ عنوان به اندازه ی نوت 7 و حتی مدل های Pro و Porsche Design خودش هم زیبا نیست. هرچند هوآوی زبان طراحی مورد نظر خود را تا حدی به بلوغ رسانده، اما حالا دیگر این طراحی بیش از اندازه مورد استفاده قرار گرفته و دیگر تازگی قبل را ندارد.

علاوه بر این برخی از ایرادهای پیشین باز هم در نسل جدید حاضر هستند. رابط کاربری هوآوی با وجود بهبودهای فراوان هنوز تلاش می کند یک نسخه ی کپی شده از iOS باشد، وزن دستگاه بسیار سنگین است و ارگونومی مناسب بدنه ی باریک را تحت تاثیر قرار می دهد، در نتیجه استفاده از میت 9 را برای دست کاربر خسته کننده می کند.

علاوه بر این باید اشاره کنیم که دوربین در شرایط کم نور عملکرد پایداری ندارد و بدنه بر خلاف رقیبی مثل آیفون 7 پلاس، در مقابل آب مقاوم ساخته نشده است.

وقتی شما تبلیغات یک محصول را با این جمله شروع می کنید که «به آغاز دوران جدیدی در دنیای موبایل خوش آمدید»، لازم است پس از آن ویژگی هایی را معرفی کنید که واقعا در ذهن کاربر آغاز عصر جدیدی را تداعی کند.

اما میت 9 ویژگی چشمگیری ندارد که تغییری در دنیای فناوری ایجاد کند و تنها قادر است عملکردهای روزمره ی کاربران را مثل یک پرچمدار به شکل مناسبی به انجام برساند.

این در حالی است که سازنده قیمت دستگاه را هم نسبت به نسل قبل افزایش داده و به 775 دلار رسانده است. برای مقایسه Mate 9 Pro را در نظر داشته باشید که به لطف نمایشگر خمیده از میت 9 به مراتب زیبا تر است و اندکی کوچکتر ساخته شده، در نتیجه با وجود سخت افزار قدرتمند تر از میت 9، نسخه ی پرو با قیمت مناسب تری به فروش می رسد

هرچند فعلا نسخه ی پرو تنها در بازار چین به فروش می رسد و مشخص نیست سازنده در آینده آن را به کشورهای دیگر هم عرضه می کند یا خیر.

اما حتی اگر از مدل پرو هم صرف نظر کنیم، فبلت جدید هوآوی با این رقم تقریباً هم قیمت آیفون 7 پلاس به حساب می آید، در نتیجه باید ویژگی هایی داشته باشد که قادر باشد کاربران اپل را به سوی خود جذب کند.

اینکه هوآوی فبلت جذابی به بازار عرضه کرده قابل کتمان نیست و فقدان نوت 7 هم به برگ برنده ی محصول تبدیل شده، اما این کاربران هستند که به زودی مشخص می کنند میت 9 در برابر رقبایی مثل آیفون 7 پلاس و حتی LG V20 ارزش خرید بالاتری دارد یا خیر.

نکات منفی
نکات منفی

The post appeared first on .

بررسی دیجیاتو: Huawei Mate 9

یلدا را با دیجیاتو باشید

یلدا را با دیجیاتو باشید

یک روز مانده به طولانی‌ترین شب سال و دیجیاتو افتخار دارد تا برای سال سوم در چنین شب محبوبی، باز هم در کنار کاربران وفادار خود باشد. از مدتی پیش تصمیم گرفتیم به پاس این همراهی، مطالب ویژه و جذابی را برای شب یلدا آماده کنیم تا به گونه ای قدردانی خودمان را از حضورتان نشان دهیم.

بخشی از این مطالب حال و هوایی متفاوت و صمیمی تر دارند که قبلاً در دیجیاتو مشابه آنها را ندیده اید. به هر حال شب درازی در پیش است و باید بتوانیم در کنار هم، ساده و صادق حرف هایمان را بزنیم و البته نظرات شما را نیز بشنویم.

دیجیاتو فردا از ساعت ۱۹:۰۰ با مطالب ویژه شب یلدا، مهمان چشم‌های همیشه همراه‌تان خواهد بود.

The post appeared first on .

یلدا را با دیجیاتو باشید

گزارش تصویری دیجیاتو از نمایشگاه خودروهای کلاسیک تهران

گزارش تصویری دیجیاتو از نمایشگاه خودروهای کلاسیک تهران

این‌ روزها نمایشگاه خودروهای کلاسیک در مجتمع تجاری ارگ تجریش تهران در حال برگزاری است. اما این رویداد جالب به سبب اطلاع رسانی ضعیف برگزار کنندگان از نگاه بسیاری از علاقه مندان دور مانده است.

از همین رو قصد داریم تا در قالب یک گزارش تصویری شما را به بازدید مجازی از این نمایشگاه دعوت کنیم.

0000

از خودروهای حاضر در این نمایشگاه می توان به شورولت ايمپالا اس اس کوپه مدل 1965، فورد تاندربرد 1959، شورولت بل اير مدل 1952، مرسدس بنز های کلاسیک، دايملر سورين 1969، آلفا 156، آلفارومئو اسپایدر 1974،هوندا سيويک 1990، فورد موستانگ، بيوک ريوريا کوپه مدل 1979، شورولت نوا اس‌اس مدل 1975،شورولت ايمپالا مدل 1960 اشاره کرد.

img_9584

8

دایملر سوروین که به دلیل شباهت بسیار زیاد معمولا با جگوار XJ اشتباه گرفته می شود اما در واقع مدل لوکس تر و گران قیمت تری نسبت به جگوار XJ به حساب می آید و مورد توجه کلکسیونرهای خودروهای کلاسیک قرار دارد.

4

پلیموت باراکودا؛ یکی از معدود نمایندگان دوران طلایی صنعت خودروسازی آمریکا در این نمایشگاه بود، برند پلیموت از زیر مجموعه های کرایسلر سال هاست که به خاطره های پیوسته اما شنیدن صدای غرش مدل های خاص باراکودا برای هر علاقه مندی بسیار لذت بخش است.

img_9528

معمولا محصولات مرسدس بنز و ب ام و پای ثابت نمایشگاه های کلاسیک محسوب می شوند اما اخیرا پای مدل های کلاسیک مدرن نظیر این مرسدس بنز W124 نیز به نمایشگاه ها باز شده است، اما در بسیاری موارد خودروهای مدرن دهه 90 به دلیل نگهداری ضعیف مالکین یا استفاده از قطعات غیر فابریک ارزش کلاسیک بالایی ندارند.

فارغ از این مدل ها تصمیم گرفتیم تا به شکل جزئی تر به 10 خودرو دیگر حاضر در این نمایشگاه بپردازیم.

1 – پورشه 924

924 در واقع نسل دوم از مدل های اقتصادی پورشه محسوب می شود که در دهه 70 تولید می شد، پس از موفقیت نسبی مدل ارزان قیمت (به نسبت سایر محصولات پورشه) 914، پورشه تصمیم گرفت تا 924 را با موتور 2 الی 2.5 آب خنک فولکس واگن راهی بازار کند که البته به خودرو چندان پر طرفداری تبدیل نشد و در نهایت با مدل 928 که از موتورهای شش سیلندر و هشت سیلندر ساخت پورشه استفاده می کرد جایگزین شد.

1-2

خودرو حاضر در این نمایشگاه نیز یکی از معدود نمونه های 924 راه یافته به ایران است که البته بنا به سلیقه مالک کمی تغییر شکل داده شده و از اصالت خود فاصله گرفته است.

1-1

2- ولوو 142

يکي از جالب ترين مدل هاي اين نمايشگاه کوچک، سدان کوچک و دو در ولوو 142 است که  به عنوان يک خودروي سوئدي دهه هفتادي، از ایمنی بالایی نسبت به سایر خودروهای دهه 70 برخودار است و به لطف اتاق 4.6 متري، وزن اندک و يک موتور سرحال 1800 سي‌سي تک یا دوبل کاربراتور، در روزگار خود، خودرويي نسبتا چابک محسوب می شد.

2-2

از سری 140 ولوو در طول دوره توليد بيش از 400 هزار دستگاه به فروش رسيد و جالب است بدانید به سبب استهلاک کم و دوام بالا هنوز هم تعداد قابل توجهی از این خودروها در سطح جهان تردد می کنند.

2-1

3- فورد برنکو 

در سال‌های دهه 60 میلادی که جیپ یکه‌ تاز بازار SUV‌ها در آمریکا بود، ناگهان فورد یک مدل جدید به نام Bronco را راهی بازار کرد. فورد برانکو در حقیقت دروازه ورود فورد به بازار شاسی بلندها به حساب می‌آید، کلاسی که در آن دوران فورد به شدت در آن ضعیف بود.

3-2

سال 1966 این خودرو با سیستم تعلیق فنر لول به تولید رسید. در آن زمان تقریبا کمتر خودرویی از میان شاسی بلند ها دارای سیستم تعلیق فنر لول بود.

img_9498

از این رو برانکو می‌توانست از موانع مختلفی با اتکا به انعطاف‌ پذیری سیستم تعلیقش عبور کند و به تدریج بدل به یکی از خواستنی‌ ترین خودروها برای آفرود شد.

img_9499

4- مینی های دوست داشتنی

مینی‌ ماینر یا همان مینی از جمله دوست‌ داشتنی‌ ترین خودرو های تاریخ محسوب می شوند. مینی اولین بار در سال 1959 ساخته شد. از جمله نکات جالب توجه در این خودرو سیستم تعلیق آن است. زیرا در واقع در این بخش اثری از فنر نمی‌ بینید، بلکه سیستم تعلیق با استفاده از لاستیک‌ های خاص طراحی شده است.

img_9514-2

اگر تجربه سواری با یک مینی را داشته باشید خوب می‌دانید که سواری این خودرو شبیه به یک خودرو کارتینگ چابک و نسبتا خشک است. اما در عوض هندلینگ بسیار بالایی دارد که به راننده امکان می‌دهد با سرعت و چالاکی فرمان داده و مسیر خودرو را عوض کند.

img_9529

4-1

مینی در دوران حیاتش در قالب بدنه های متفاوتی به تولید می رسید و این مدل کشیده که در واقع برای حمل بارهای سبک طراحی شده بود نیز یکی از مدل های خاص و استیشن مانند از این خودرو دوست داشتنی محسوب می شود.

5- پر فروش ترین خودرو جهان

فولکس بیتل که در کشورمان با لقب قورباغه ای شهرت یافته، به پیشرانه‌ های مختلفی مجهز بوده است که همگی در عقب خودرو قرار داشتند و با هوا خنک می شده اند.

5-1

بیتل بدون شک یکی از شاهکارهای صنعت خودرو جهان به حساب می‌ آید و پر فروش ترین خودرویی محسوب می شود که با بدنه ای یکسان به تولید رسیده است.

img_9504

این خودرو یکی از اولین خودرو هایی بود که به‌صورت انبوه وارد ایران شد و برای سال‌ های طولانی خودروی طبقه متوسط در تمام جهان به حساب می‌ آمد. فولکس واگن امروزه نیز به‌صورت محدود مدل بیتل را تولید می‌کند اما دیگر از روح طراحی پورشه در آن خبری نیست.

5-3

6- شورولت کامارو نسل اول و دوم

شورولت کامارو برای ما ایرانی‌ها بسیار آشناست، زیرا در سال های پیش از انقلاب تعداد زیادی از این بچه کوسه جنرال موتورز به خیابان‌ های ایران راه یافتند.

نسل اول این خودرو در اواخر سال 1966 به‌ عنوان مدل 67 به فروش رسید. شورولت این خودرو را برای مقابله با فورد موستانگ ساخت و کمی بعد پونتیاک فایربرد را هم با استفاده از پلت‌ فرم همین خودرو راهی بازار کرد.

5

شورولت کامارو نسل 1

نسل اول تا سال 1969 ساخته شد و در سال 1970 کامارویی ساخته شد که هم طراحی زیبا تری داشت و هم آیرودینامیک بهتری. نسل دوم کامارو به مدت 11 سال یعنی تا سال 1981 روی خط تولید قرار داشت و در این سال با نسل سوم جایگزین شد.

در سال‌های تولید نسل دوم نمونه‌های ویژه‌ای از آن توسط شورولت تولید شد که از جمله مهم‌ترین آنها باید به Z28، RS و SS اشاره کرد که از مدل Z28 تعداد اندکی در کشورمان وجود دارد.

6-2

شورولت کامارو نسل سوم

شورولت در این نسل انبوهی از پیشرانه‌ها را به کار گرفت که ضعیف‌ ترین آنها مدل های 6 سیلندر و قوی‌ ترین از سری 8 سیلندر مسابقه ای بودند، اما اکثر کامارو های موجود در ایران در واقع از موتورهای هشت سیلندر 350 اینچ مکعبی بهره می برند که یکی از پر تیراژ ترین موتورهای هشت سیلندر جهان محسوب می شود و از پتانسیل فوق العاده ای برای تیونینگ برخوردار است.

کامارو از جمله خودروهای کلاسیک موجود در کشور است که بسیار مورد توجه علاقه‌مندان قرار دارد و در چند سال اخیر رشد قیمتی قابل توجهی را تجربه کرده است.

7- پیکان یار قدیمی ایرانیان

بخشی از نمایشگاه خودروهای کلاسیک به پیکان‌هایی خوش سیما و ترو تمیز اختصاص دارد، همچنین هیلمن اونجر نیز در میان این پیکان‌ها خودنمایی می‌کند.

7-2

خودرویی که صنعت خودروسازی ایران با آن شکل گرفت و در دوران جنگ با کمک آن از ورشکستگی نجات یافت.

8- پونتیاک فایربرد ترنس‌ام مدل ۱۹۷۷

در سال ۱۹۷۶، پونتیاک یک نسخه ویژه از ترنس‌ ام با رنگ‌آمیزی مشکی و طرح‌های طلایی‌ رنگ و یک پرنده بزرگ روی کاپوت ارائه کرد. قدرت موتور ۶/۶ لیتری V8 تنها ۲۰۰ اسب‌بخار بود؛ ولی در همین حال تعداد ۴۶ هزار و 701 دستگاه از ترنس‌ام در سال ۱۹۷۶ به فروش رفت.

همچنین یک طرح «بت‌ موبیل» جدید در جلو در سال ۱۹۷۷، مشتریان بیشتری را به خود جلب کرد. ترنس AM نام پکیجی است که پونتیاک برای مدل های فایر برد درنظر گرفته بود.

2

از ویژگی های خاص مدل های ترنس AM می توان به کاپوت متفاوت، اسپویلر انتهای صندوق، مه شکن های سپر جلو و رینگ ها، سیستم تعلیقی اسپرت تر و موتور قدرتمند تر نسبت به مدل های استاندارد فایربرد اشاره کرد.

همچنین در این نمایشگاه یک نمونه ترنس AM نسل سوم نیز وجود داشت که خودرویی خاص و کمیاب در کشورمان محسوب می شود.

3

9- هوندا پریلود، نمونه‌ای نایاب در کشور

یکی از خاص‌ ترین خودروهای حاضر در نمایشگاه خودروهای کلاسیک مجتمع تجاری ارگ تجریش، هوندا پریلود دهه 90 است که از آن تعداد انگشت‌ شماری وارد کشور شده است.

ظاهر اسپرت و دو در این خودرو به‌گونه‌ ای است که توجه همگان را به خود جلب می‌کند. پریلود یکی از مدل‌های هونداست که نتوانست آن‌طور که باید جایی در بازار خودروهای اسپرت برای خود باز کند.

6

جالب است بدانید که هوندا پریلود در اوایل دهه 90 به سیستم چهار چرخ فرمان مجهز بوده است، تکنولوژی ای که این روزها در خودروهای اسپرت نظیر پورشه 911 یا سدان های بزرگ به کار گرفته می شود تا شعاع دور زدن و هندلینگ خودرو بهبود یابد.

10- میتسوبیشی لنسر اوولوشن نسل سوم

تقریبا در اوایل سال 1995 میلادی بود که ضمن اعلام بازنشستگی اوولوشن ۲، اوو ۳ با تغییرات چشم‌گیری راهی بازار شد. هرچند تغییرات و بهبودهایی چون اصول طراحی جدید، تمرکز بیشتر روی آیرودینامیک خودرو و تکنولوژی جدید توربوشارژر موتور که باعث افزایش اسب‌‌بخار به ۲۶۶ واحد شده بود، اخبار خیلی خوبی به شمار می‌آمدند، اما بزرگ‌ترین خبر خوب مربوط به این نسل لنسر اوولوشن چیز دیگری بود: این اولین باری بود که میتسوبیشی لنسر اوولوشن در رالی قهرمانی جهان حضور پیدا می‌کرد، آن هم با رانندگی اسطوره‌ای چون Tommi Mäkinen که موفقیت های بسیاری را با لنسر EVO در رالی قهرمانی جهان رقم زد.

img_9542

با این حال داستان میتسوبیشی لنسر در کشورمان از روایت جهانی آن نیز جالب تر است، چرا که در واقع هرگز مدل های تاپ لاین (پرچمدار) اولوشن به شکل رسمی وارد ایران نشدند، اما علاقه مندان به این خودروهای در سال های اخیر با تیونینگ مدل های استاندارد و پایه، EVO های ایرانی متعددی را خلق کرده اند.

7

این مدل های تیونینگ شده در واقع در زمره سریعترین خودرهای موجود در کشور قرار می گیرند و در نمونه های کامل با قدرت بیش از 400 اسب بخار توانایی شکست دادن خودروهای چند میلیاردی را نیز دارند.

با این حال از منظر اصول کلاسیک شناسی، لنسر های تیونینگ شده نمی توانند از ارزش بالایی برخوردار باشند اما با توجه به شرایط کشورمان که اساسا از خودروهای سریع و قدرتمند خالی است، معمولا با احترام خاصی به این لنسر ها توجه می شود.

img_9543

The post appeared first on .

گزارش تصویری دیجیاتو از نمایشگاه خودروهای کلاسیک تهران

بررسی دیجیاتو: ساعت هوشمند Asus VivoWatch

بررسی دیجیاتو: ساعت هوشمند Asus VivoWatch

اگر برای خرید یک ابزار پوشیدنی به بازار مراجعه کنید، 2 انتخاب پیش رو خواهید داشت؛ نخست ساعت های هوشمند که به عنوان یک وسیله ی جانبی در کنار تلفن هوشمند شما عمل می کنند، یا دستبندهای ردگیر سلامتی که عموماً قابلیت نمایش نوتیفیکیشن اپلیکیشن های مختلف موبایل شما را ندارند و ساخته شده اند تا مستقل از تلفن موبایل، فعالیت های فیزیکی شما را تحت نظر داشته باشند.

ایسوس که پیشتر ساعت هوشمند ZenWatch () را به بازار عرضه کرده بود، حالا از ابزار پوشیدنی جدیدی به نام VivoWatch پرده برداشته که می خواهد ترکیبی از ویژگی های هر دو خانواده برای کاربر فراهم آورد.

این محصول از قابلیت ثبت ضربان قلب کاربر هنگام انجام فعالیت های ورزشی برخوردار است، کیفیت خواب کاربر را پایش می کند و در مورد شدت بیش از حد اشعه ماورای بنفش در محیط، تذکر می دهد.

اما خصوصیتی که بیش از همه ساعت هوشمند جدید ایسوس را به دستبندهای ردگیر سلامتی شبیه کرده این است که سازنده یک نمایشگر سیاه سفید را برای دستگاه در نظر گرفته تا عمر باتری را تا 10 روز افزایش دهد (بر خلاف عمر یک یا دو روزه در ساعت های هوشمند مجهز به نمایشگر رنگی).

همین نمایشگر سیاه و سفید در عین حال باعث شده بسیاری از کارکردهای ساعت های هوشمند روی این محصول قابل انجام نباشد، ضمن اینکه «ویوو واچ» بر خلاف ZenWatch به اندروید پوشیدنی مجهز نیست، در نتیجه قابلیت های آن به پلتفرم نه چندان بزرگ ایسوس محدود است و با استفاده از فروشگاه نرم افزاری گوگل قابل افزایش نخواهد بود.

همین نمایشگر سیاه و سفید از طرف دیگر یکی از عمده ترین نقاط ضعف ساعت های هوشمند را در محصول ایسوس مرتفع کرده است، چرا که با این راه حل دیگر نیازی نیست هر روز ساعت را از دست خود خارج و باتری آن را شارژ نمایید.

ادامه با بررسی ساعت هوشمند VivoWatch همراه باشید تا ویژگی های ساعت هوشمند جدید و 150 دلاری ایسوس را از نظر بگذارنیم.

طراحی و نمایشگر

محصول پوشیدنی جدید ایسوس از نظر ظاهری به برادر بزرگتر خود یعنی اولین نسل ذن واچ () بی شباهت نیست. البته این بار با بدنه تک رنگ مشکی مواجه هستیم، اما هر دو محصول از طراحی مستطیل شکل و حاشیه های قابل توجه در اطراف نمایشگر برخوردار هستند.

حاشیه زیاد نمایشگر در کنار طراحی ساده و سیاه و سفید بودن پنل صفحه نمایش باعث شده ظاهر دستگاه در ابتدا گیرایی چندانی نداشته باشد و ساعت های دیجیتالی قدیمی کاسیو را به ذهن متبادر نماید.

اما پس از مدتی استفاده، احتمالاً همین سادگی طراحی و تمایز از محصولات دیگر باعث می شود «ویوو واچ» به مرور خودش را در دل شما جا کند.

عملکرد دستگاه هم مثل طراحی کاملاً ساده در نظر گرفته شده است. بر همین اساس در اطراف بدنه تنها یک دکمه به چشم می خورد که اگر آن را نگاه دارید محصول خاموش یا روشن می شود.

با یکبار فشار دادن دکمه هم می توانید نمایشگر لمسی و همیشه روشن ساعت ایسوس را برای دید بهتر در شب برای لحظاتی نورانی کنید.

صفحه نمایش دستگاه از رزولوشن 128 در 128 پیکسل بهره می برد. در پایین نمایشگر یک رشته چراغ نشانگر LED در میان حسگرهای دستگاه به چشم می خورند و سازنده حاشیه بالای نمایشگر که چندان هم قابل چشم پوشی نیست را با نشان تجاری خود پُر کرده است.

به لطف وزن 50 گرمی بدنه و جنس نرم بند، در دست داشتن این ساعت هوشمند هنگام خواب راحت است. در عین حال طراحی دندانه شکل سطح زیرین بند ساعت باعث شده محصول ایسوس هنگام فعالیت های ورزشی در جای خود روی دست کاربر ثابت باقی بماند.

البته لازم است بدانید برخی اوقات بند ساعت به شکل خودمختار باز می شود که به نظر می رسد به دلیل عدم انعطاف کافی مکانیزم بسته شدن بند باشد، اما جای نگرانی عمده از این بابت وجود ندارد.

وظیفه محافظت از سطح نمایشگر در مقابل ضربه و خراش به گوریلا گلس 3 سپرده شده و بدنه دستگاه به لطف گواهی IP67 مثل آیفون 7 () در برابر آب مقاوم است، در نتیجه می توانید به مدت نیم ساعت آن تا عمق یک متری غوطه ور نمایید.

اگر برنامه منظمی برای شنا در بازه های طولانی داشته باشید، احتمالاً این میزان برای شما کفایت نمی کند، اما مقاومت دستگاه در برابر آب آنقدری هست که هنگام استحمام نیازی به باز کردن ساعت از دست وجود نداشته باشد.

در نتیجه تنها برای شارژ کردن دستگاه لازم است آن را از دست خود باز کنید که این کار هم با توجه به عمر باتری مناسب «ویوو واچ»، تنها چند بار در ماه انجام می گیرد.

استفاده از نمایشگر موسوم به «مونوکروم» یا تک رنگ علاوه بر افزایش عمر باتری باعث شده «ویوو واچ» حتی زیر نور مستقیم خورشید هم خوانایی مناسبی داشته و اطلاعات روی صفحه به راحتی قابل مشاهده باشد.

پشت بدنه یک حسگر نوری تعبیه شده که ضربان قلب کاربر را تحت نظر می گیرد، اما کمی بالاتر پین هایی به چشم می خورند که وظیفه شارژ دستگاه را بر عهده دارند.

برای این منظور لازم است پایه شارژ که سازنده برای همین منظور در نظر گرفته را به پین های پشت بدنه متصل و با استفاده از درگاه Micro USB روی آن «ویوو واچ» را شارژ نمایید.

البته لازم اشاره کنیم که این روش به اندازه پایه آهنربایی در ساعت های هوشمندی مثل اپل واچ یا رقبای اندرویدی ساده نیست و اتصال شارژر به بدنه «ویوو واچ» با اندکی تلاش و تقلا انجام می گیرد؛ بر همین اساس می توان گفت جای شکرش باقی است که به دلیل عمر باتری مناسب، نیاز به شارژ دستگاه از رقبا کمتر است.

نقطه ضعف دیگر نیز به تعویض بند مربوط است که مکانیزمی مشابه ساعت های کلاسیک برای آن در نظر گرفته شده و به اندازه رقبا ساده نیست، آن هم در حالی که باز کردن کل قاب پشت بدنه با وجود اینکه ضرورت چندانی ندارد به سادگی از طریق 4 عدد پیچ فیلیپس انجام می گیرد.

این بند ضمناً 22 میلی متر عرض دارد و اندازه دیگری برای خرید در نظر گرفته نشده است، چرا که به نظر می رسد همین میزان برای اکثر کاربران کافی باشد.

امکانات و عملکرد

«ویوو واچ» نخستین ساعت هوشمند ایسوس به حساب می آید که با تمرکز بر فعالیت های ورزشی ساخته شده و طبعاً بخش عمده امکانات دستگاه به همین حوزه مربوط است.

اما اینکه محصول جایی بین ساعت های هوشمند و دستبندهای ورزشی قرار می گیرد به این معناست که بخشی از قابلیت های هر دو را در خود دارد و از برخی دیگر نیز صرف نظر شده است.

VivoWatch از اندروید و اپ های سوم شخص پشتیبانی نمی کند اما با آیفون قابل استفاده است

علاوه بر این باید توجه داشت که «ویوو واچ» به رابط کاربری اختصاصی سازنده مجهز است و بر خلاف ساعت ZenWatch () از سیستم عامل اندروید پوشیدنی پشتیبانی نمی کند.

در نتیجه قابلیت های دستگاه به آنهایی که سازنده در نظر گرفته محدود است و امکان افزایش آنها با نصب اپلیکیشن های سوم شخص وجود ندارد.

اما اینکه دستگاه مبتنی بر اندروید نیست از طرف دیگر به نوعی مزیت هم محسوب می شود و باعث شده «ویوو واچ» با آیفون های اپل هم قابل استفاده باشد، هرچند دستگاه به طور خودکار با موبایل سینک نمی شود و لازم است این کار را به شکل دستی انجام دهید.

با سوایپ کردن روی نمایشگر دستگاه به چپ و راست، ضربان قلب، میزان اشعه ماورای بنفش، مسافت، زمان و تعداد قدم های طی شده هنگام فعالیت و آلارم های ثبت شده قابل مشاهده خواهند بود.

البته لازم است اشاره کنیم که تنظیم آلارم دستگاه با استفاده از اپلیکیشن انجام می شود و انجام این کار روی خود ساعت هوشمند در نظر گرفته نشده است.

قابلیت های دستگاه در زمینه ثبت فعالیت های ورزشی به اندازه دستبندهای سلامتی متنوع نیست

این ساعت هوشمند قادر است تعداد قدم ها و کالری های مصرفی شما را شمارش کند، اما به GPS مجهز نیست در نتیجه مسافت طی شده را با استفاده از سنسورهای خود تخمین می زند.

محصول ایسوس به لطف فناوری VivoPulse قادر است به شکل 24 ساعته ضربان قلب شما را پایش کند، اما برای کاهش مصرف شارژ باتری این کار در مقاطع زمانی با فاصله انجام می شود؛ قابلیتی که در بیشتر رقبا وجود ندارد.

البته باید توجه داشته باشید که سرعت اندازه گیری میزان تپش قلب کاربر نسبت به رقبایی مثل Gear Fit 2 () کند تر انجام می گیرد، هرچند قیمت محصول سامسونگ چند ده دلاری گران تر است.

نکته ی جالب اینکه زیر نظر گرفتن ضربان قلب علاوه بر اپلیکیشن و صفحه نمایشگر، با استفاده از LED موجود در پایین صفحه نمایش هم ممکن است.

هنگامی که مشغول انجام تمرینات ورزشی و سوزاندن کالری های اضافی باشید، این LED به رنگ سبز است اما اگر دستگاه بر اساس مشخصات فیزیکی و میزان فعالیت شما احساس کند بیش از حد به خودتان فشار می آورید LED با رنگ قرمز این موضوع را هشدار خواهد داد.

در نتیجه با استفاده از ساعت «ویوو واچ» تنها با یک نگاه به سادگی و در کوتاه ترین زمان می توانید میزان فعالیت خود را بر این اساس تنظیم نمایید.

علاوه بر این در صورتی که طولانی مدت در جای خود ثابت باشید هم دستگاه با نمایش نوتیفیکیشن و لرزش ویبره به شما تذکر می دهد وقت تحرک است.

میزان دقت سنجش دستگاه هم تقریباً با رقبای گران قیمتی مثل اپل واچ () یا Fitbit Charge HR برابر است و عموماً به رقم هایی یکسان یا نزدیک به آنها منجر می گردد.

اما نکته اینجاست که عملکرد دستگاه کاملاً یکنواخت و پایدار نیست و هنگام انجام فعالیت های شدید ممکن است تا 100 bpm نسبت به محصولات دقیق تر اختلاف داشته باشد.

دقت ساعت ایسوس از برخی رقبا کمتر است اما برای کارکردهای روزمره کفایت می کند

تعداد قدم های ثبت شده با دستگاه هم اندکی پایین تر از واقعیت به نظر می رسد، خصوصاً در مقایسه با رقیب دقیقی مثل Fitbit Charge HR. اما در مجموع می توان گفت دقت «ویوو واچ» برای کارکردهای عمومی کافی است و در نتیجه عملکرد قابل قبولی ارائه می کند.

برای مقایسه یک پیاده روی 5 کیلومتری را با اپل واچ و «ویوو واچ» ثبت کردیم که روی محصول اپل به نمایش 4573 قدم و 364 کالری منجر شد، در حالی که محصول ایسوس 4711 قدم و 237 کالری را نشان می داد.

ضربان قلب ثبت شده در این مسافت هم روی اپل واچ به طور متوسط 186 تپش در دقیقه بود در حالی که محصول ایسوس رقم 110 تپش در هر دقیقه را ثبت کرده بود.

همین رویه هنگام ثبت کیفیت خواب کاربر هم ادامه دارد. «ویوو واچ» مدت زمان خواب، متوسط ضربان قلب و تعداد غلتیدن های کاربر را در طول شب تحت نظر می گیرد و بر اساس آن اعلام می کند چه مقدار از خواب شما Comfort یا عمیق و موثر بوده است.

هرچند محصولات رقیب هم کیفیت خواب کاربر را پایش می کنند، اما هر یک بر اساس معیارهای خود این کار را انجام می دهند، در نتیجه مقایسه عملکرد آنها با یکدیگر چندان ساده نیست.

دقت دستگاه در ثبت فعالیت های کاربر در مجموع قابل قبول است

اما در مجموع می توان گفت عملکرد دستگاه این بخش هم فاصله زیادی با واقعیت ندارد و می توان آن را قابل قبول ارزیابی کرد، هرچند دستگاه گاهی اوقات اطلاعات نادرست هم ارائه می کند و برای مثال زمان بیدار شدن شما را چندی پس از واقعیت در نظر می گیرد.

این میزان دقت برای کارکردهای عمومی و روزانه کفایت می کند، اما اگر به طور خاص نیاز دارید کیفیت خواب شما به شکل دقیق تری تحت نظر باشد خرید رقیبی مثل Jawbone UP3 را پیشنهاد می کنیم.

از دیگر امکانات دستگاه نیز می توان به نمایش تماس های دریافتی، سنجش میزان اشعه فرا بنفش در محیط و نمایش آلارم و یادآور برای انجام فعالیت های مختلف اشاره کرد که البته مورد آخر از طریق اپلیکیشن موبایل انجام می شود و امکان تنظیم آن روی ساعت هوشمند وجود ندارد.

اپلیکیشن موبایل

برای استفاده از «ویوو واچ» لازم است ابتدا اپلیکیشن HiVivo برای اندروید یا HiVivo Lite را برای iOS دانلود کنید. این نرم افزار به اندازه برخی از رقبا پیشرفته نیست و هربار پس از اجرا کردنش لازم است مدتی را منتظر بمانید تا عملیات سینک کردن اطلاعات ساعت هوشمند با موبایل انجام شود.

اما در عوض از عملکردی کاملاً ساده بهره می برد و بیش از هر چیز روی نمایش شاخص شادابی شما تاکید دارد که سازنده آن را ابداع و Happiness Index یا به اختصار HI نامیده است.

این شاخص بر اساس معیارهایی مثل میزان فعالیت فیزیکی، مقدار خواب و کیفیت خواب تعیین می شود و اولین چیزی است که پس از اجرای اپلیکیشن مقابل چشمان شما قرار خواهد گرفت.

در صفحه اول این اپلیکیشن علاوه بر شاخص شادابی می توانید جزئیاتی مثل تعداد قدم های ثبت شده، کالری های مصرف شده و متوسط ضربان قلب خود را نیز مشاهده نمایید.

اگر به سمت پایین اسکرول کنید نمودار مربوط به جزئیات این سه بخش نیز نمایان می شود که نشان می دهد به هدف هایی که برای خود تعیین کرده اید چقدر فاصله دارید.

برای مشاهده کلی تر عملکرد خود به شکل هفتگی نیز کافی است به تب Weekly مراجعه کنید و یک نمودار کلی از شاخص شادابی خود در روزهای گذشته در اختیار داشته باشید.

اگر پیش از شروع فعالیت ورزشی تنها دکمه ی موجود روی بدنه را چند ثانیه نگاه دارید، حالت Exercise فعال می شود و تعداد قدم ها، میزان کالری مصرفی و ضربان قلب شما را تا انتهای فعالیت ورزشی و زمانی که دوباره دکمه را نگهدارید ثبت می کند.

این اطلاعات سپس در بخش Exersice اپلیکیشن در دسترس بوده و با ارائه نموداری مشخص می کند چه میزان از فعالیت شما هوازی و چه میزان ناهوازی بوده است.

البته همانطور که پیشتر هم اشاره کردیم امکان مشخص کردن نوع تمرین ورزشی برای «ویوو واچ» وجود ندارد و این ساعت هوشمند جزئیات فعالیت کاربر را به طور کلی ثبت می کند.

در بخش Sleep می توانید تعداد غلتیدن، متوسط ضربان قلب، مدت زمان و کیفیت خواب خود را مشاهده کنید، هرچند همانطور که پیشتر هم گفتیم این اطلاعات حدودی هستند و تاحدی امکان خطا دارند، در نتیجه نمی توان آنها را به عنوان اطلاعات قطعی و پزشکی مورد استناد قرار داد.

امکان اشتراک گذاری میزان فعالیت شما با دیگران هم از قابلیت های دیگری است که برای نرم افزار دستگاه در نظر گرفته شده، اما اگر این افراد کاربر پلتفرم دیگری غیر از «ویوو واچ» باشند عملاً یک تصویر مشابه اسکرین شات از صفحه اصلی اپلیکیشن در اختیارشان قرار می گیرد که چندان گویا نیست.

تغییر تنظیمات دستگاه نیز همگی از طریق همین اپلیکیشن انجام می گیرند و تقریباً امکان تغییر هیچ خصوصیتی روی خود ساعت هوشمند وجود ندارد. این موارد از تنظیم آلارم را شامل می شود تا انتخاب بین واچ فیس های مختلف که البته تنوع چندانی ندارند، اما انتظار می رود در آینده تعدادشان به دست سازنده بیشتر شود.

در پایان لازم است اشاره کنیم که عمر باتری دستگاه در بهترین حالت 10 روز است و بسته به میزان استفاده شما از قابلیت های پر مصرف مثل روشنایی نمایشگر و حالت  Exersice می تواند چند روزی کمتر شود، اما شارژ کامل ظرفیت باتری به زمان چشمگیری نیاز ندارد و بین 1 تا 2 ساعت انجام می گیرد.

جمع بندی

ایسوس با طراحی زیبا بیگانه نیست و تاکنون محصولات بسیاری با ظاهر چشمگیر به بازار عرضه کرده است، از جمله ذن واچ که در زمان خود یکی از زیباترین ساعت های هوشمند به حساب می آمد.

«ویوو واچ» هم از طراحی مشابهی با نخستین ساعت هوشمند این شرکت بهره می برد، اما این بار صفحه نمایش تک رنگ و عدم کاهش حاشیه اطراف نمایشگر باعث شده محصول در نگاه اول چندان گیرایی نداشته باشد.

البته جالب است بدانید همین سادگی و تمایز با محصولات موجود در بازار باعث شده پس از مدتی با ظاهر دستگاه خو گرفته و آرام آرام زیبایی آن را مشاهده نمایید.

عملکرد دستگاه هم مثل ظاهر آن ساده در نظر گرفته شده و جایی بین ساعت های هوشمند و دستبندهای سلامتی قرار می گیرد.

«ویوو واچ» از یک طرف ضربان قلب شما، فعالیت های فیزیکی و میزان اشعه ماورای بنفش موجود در محیط را تحت نظر می گیرد و به لطف نمایشگر سیاه و سفید از عمر باتری تا 10 روز برخوردار است، اما از طرف دیگر قادر است نوتیفیکیشن های تلفن هوشمند شما را با چند واچ فیس مختلف نمایش دهد.

البته لازم است بدانید استفاده از نمایشگر مونوکروم در کنار افزایش عمر باتری، محدودیت هایی هم در پی داشته است، برای مثال گاهی اوقات تعداد کاراکترهای قابل نمایش برای برخی از نوتیفیکیشن ها کافی نیست.

علاوه بر این دستگاه از زبان فارسی پشتیبانی نمی کند و متن های فارسی را به شکل حروف جدا از هم و به شکل معکوس نمایش می دهد؛ موردی که انتظار می رود سازنده با آغاز عرضه ی محصول در بازار ایران آن را با بروزرسانی نرم افزاری مرتفع نماید.

اما اگر قیمت 150 دلاری دستگاه را در نظر بگیریم، معادلات تا حد زیادی تغییر می کنند؛ چرا که ساعت هوشمندی مثل اپل واچ حداقل به اندازه یک تلفن هوشمند پرچمدار قیمت دارد و محصولات ارزان قیمت عموماً به نمایشگر مجهز نیستند و عملکردشان به ثبت فعالیت های کاربر محدود است.

البته رقیبی مثل Galaxy Fit 2 () هم وجود دارد که با تنها 20 دلار هزینه بالاتر، از طراحی زیبا و نمایشگر رنگی بسیار با کیفیت بهره می برد، اما باید بدانید در صورت تهیه چنین محصولی عمر باتری دستگاه به شکل قابل توجهی پایین تر خواهد بود.

بر همین اساس می توان گفت «ویوو واچ» ایسوس محصولی است که برخی از قابلیت های دستبندهای سلامتی مثل ثبت تعداد قدم ها و ضربان قلب کاربر را با قیمت اقتصادی در اختیار شما قرار می دهد، اما در عین حال از نمایشگر برای نمایش نوتیفیکیشن ها و ساعت به شکل همیشکی برخوردار است، آن هم بدون اینکه مثل ساعت های هوشمند لازم باشد هر روز آن را از دست خارج کرده و به شارژر متصل نمایید.

نکات منفی
    نکات منفی

      The post appeared first on .

      بررسی دیجیاتو: ساعت هوشمند Asus VivoWatch