نقد و بررسی BlazBlue: Chrono Phantasma Extend

افسانه هیولای سیاه

“به قلم پرهام آقاخانی”

بازی های فایتینگ زیادی در جهان وجود دارند. از عناوین معروفی مثل Mortal Kombat و Street Fighter گرفته تا عناوین عجیب الخلقه ای مثل DiveKick. ولی یکی از قسمت هایی که عملا در بیشتر بازی های این ژانر به آن توجهی نمی شود، بخش داستانی است. بسیاری از استودیو ها و کمپانی ها فقط یک بخش داستانی نصفه و نیمه را برای خالی نبودن عریضه طراحی می کنند و به زور داخل بازی می چپانند که صد البته نتیجه آن اصلا رضایت بخش نیست و مخاطب رسما از شدت واضح نبودن داستان، چیزی نمی فهمد! نمونه های بسیاری هستند که از این معضل رنج می برند اما این مسئله در مورد تعدادی از بازیها مثل The King of Fighters، Guilty Gear و BlazBlue صدق نمی کند.

سری BlazBlue (تلفظ صحیح: بلِیز بلو) در سال 2008 و بدست سازندگان توانای سری Guilty Gear یعنی Arc System Works خلق شد. برای همین است که علیرغم تلاش سازندگان برای جدا کردن این دو سری، هنوز هم می شود ردپای Guilty Gear را در BlazBlue دید. این سری به محض عرضه به سرعت به خاطر گیم پلی عمیق، بخش آنلاین بسیار مناسب و از همه مهمتر به خاطر بخش داستانی بسیار خوبش مورد توجه قرار گرفت و بسیار محبوب شد. درست است که نسخه جدید این سری باز هم با تاخیر روی PC عرضه شده و قضیه باز هم در آینده به همین منوال خواهد بود، ولی حداقل ثابت شده که این پورت ها به بهترین نحو ممکن انجام می شوند.

“نمایی از شکل و شمایل روایت داستان در یکی از Gag Reel ها.”

بگذارید خیالتان را راحت کنم؛ توضیح دادن داستان BlazBlue Chrono Phantasma Extend به دلیل وجود ویژگی هایی مثل سفر در زمان و جابجایی بین بُعد های زمانی، بسیار سخت است و برای فهم آن “باید” از تمام وقایع نسخه های پیشین و مخصوصا اولین نسخه اطلاع داشته باشید. داستان سری از جایی شروع می شود که انسانها آزمایشاتی بر روی نیروهایی جادویی با نام Ars Magus انجام می دهند اما همانطور که احتمالا حدس می زنید، کار ها خراب شده و در نهایت به خلق موجودی غول پیکر به نام Black Beast که فقط دنبال نابودی است، می انجامد. تمام موجودات زمین در طی سالیان متوالی با این موجود به جنگ پرداختند تا این که 6 نفر از آنها موفق شدند تا Black Beast را نابود کرده و با نام The Six Heroes شناخته شوند. روند اصلی داستانی چند صد سال بعد از این وقایع اتفاق افتاده و با استفاده از ویژگی های ذکر شده، حقایق بسیاری را در مورد علت به وجود آمدن Black Beast فاش می کند.

بخش داستانی بازی در یک حالت Visual Novel مانند به شما ارائه می شود که به شدت ویژگی های انیمه های ژاپنی را داراست و به چند بخش مختلف تقسیم می شود: بخش داستانی اصلی، بخش داستانی نسخه Extend، خلاصه وقایع نسخه های قبلی با نام Anthology، یک بخش داستانی جانبی با نام Remix Heart و بخش Gag Reel ها (داستانهای طنز). متاسفانه نکته منفی ای که در Guilty Gear Xrd -SIGN- شاهد بودیم تا حدی در این بازی هم حضور دارد و مبارزات داخل بخش داستانی نسبت به قبل بسیار کمتر شده اند که واقعا جای سوال دارد. علاوه بر بخش داستانی مفصل، مقدار بسیار زیادی از محتویات تک نفره برای شما تدارک دیده شده است تا حالا حالا ها بازی را رها نکنید.

“سکانس های سینمایی این نسخه نسبت به عنوان پیش، بیشتر شده و باعث ایجاد تنوع در بخش داستانی شده اند.”

استریت فایتر 5 و کمبود شدید محتویات تک نفره را فراموش کنید! مقدار محتویات تک نفره ای که این بازی به شما ارائه می دهد بسیار بیشتر از چیزی است که فکر می کنید. در کنار بخش داستانی می توانید به مود های دیگری مثل آرکید، مبارزه Verus علیه شخصی دیگر یا CPU، مود Abyss (نوعی خاص از Survival با چندین سطح مختلف)، مود Highlander Assault و یک مود کمرشکن و بسیار بسیار سخت (حتی برای سلاطین این سری!) به نام Unlimited Mars دسترسی پیدا کنید که می توانند شما را برای مدتی بسیار طولانی (با توجه به تجربه شخصی حتی چیزی بیشتر از 30 ساعت) سرگرم کنند. بعد از آن هم که از دست محتویات آفلاین خسته شدید و تمام محتویات گالری بازی مثل رنگ ها، فرم Unlimited شخصیت ها و تصاویر را باز کردید (که مورد آخری را بعید می دانم!) می توانید وارد بخش آنلاین شوید، لابی خودتان را همانند یک اتاق با تصاویر باز شده و وسایل مختلف شخصی سازی کنید و در نهایت با وارد شدن به لابی دیگران و یا با بازیکنان وارد شده به لابی خودتان شروع به مبارزه کنید تا متوجه شوید به اندازه کافی تمرین نکرده اید و زیر کومبو های حرفه ای حریفتان له شوید!

بله، درست متوجه شدید. کومبو زدن در این بازی کار ساده ای نیست و حتما نیاز به تمرین دارید تا بتوانید از تمام تاکتیک های این بازی همانند Cancel ها به نفع خودتان استفاده کنید و به هیولایی در مقابل حریفانتان تبدیل شوید. درست است که می توان همانند Guilty Gear Xrd -SIGN- از روش Revolver Combo (زدن کلید ها با یک ترتیب خاص) استفاده کرد ولی اتکا به این روش به هیچ وجه در مبارزات سخت تر و یا بخش آنلاین کمکی به شما نمی کند. خوشبختانه بخش آموزشی جدید بازی در یاد دادن مکانیک های بازی و کومبو های متداول، موفق عمل می کند؛ هرچند که این آموزش ها فقط به یاد دادن حرکات کارکتر Ragna The Bloodedge محدود می شود و برای یاد گیری تاکتیک های بقیه کارکتر ها باید به بخش Training و Challenge متوسل شوید.

“حتی اگر خارق العاده بازی کنید هیچ وقت نمی توانید به خوبی Hakumen کنترل شده توسط AI باشید!”

در کل 28 مبارز (2 مبارز در انحصار نسخه Extend هستند) در این نسخه وجود دارند که هر کدام از آنها از تکنیک های خاصی برای انجام حرکات استفاده می کنند یا از نوار های انرژی مختلف برای حمله بهره می گیرند. برای مثال Terumi با وجود داشتن تعداد حرکات کم می تواند آنها را با حرکات ویژه اش ترکیب کند تا حریف را در کومبو های دیوانه وار گرفتار کند، Relius Clover می تواند با استفاده از همراهش (Ignis) به صورت همزمان و از هر دو طرف، حریف را مورد حمله قرار دهد و آزرائل نیز در نبرد های نزدیک بسیار قدرتمند ظاهر می شود. علاوه بر موارد فوق، حضور یک ویژگی جدید به نام Overdrive باعث شده تا گیم پلی بازی بیشتر از قبل پیچیده شود. این حرکت باعث قدرتمند تر شدن حرکات شما و متوقف شدن تایمر مبارزه برای مدتی محدود می شود ولی با استفاده از آن تا مدتی توانایی فرار از کومبو های حریف توسط حرکت Burst را نخواهید داشت. شاید فکر کنید که با وجود این همه مکانیک، هیچ شانسی برای لذت بردن از بازی ندارید ولی نگران نباشید! خوشبختانه مکانیکی با نام Stylish Mode وجود دارد که کار تازه واردان به سری را بسیار ساده می کند. با انتخاب این گزینه می توانید فقط با زدن دکمه ها و بدون انجام حرکت خاصی، کومبو های حرفه ای اجرا کنید و باز هم از بازی لذت ببرید؛ چون حتی استفاده از این حالت هم باعث ساده شدن بازی نمی شود! البته همانطور که احتمالا حدس می زنید، این قابلیت در مبارزات آنلاین غیر قابل دسترسی است.

به مانند بسیاری از بازی های فایتینگ دیگر، در این بازی نیز شاهد حضور نوار انرژی هستیم که اگر Guilty Gear باز باشید قطعا با اصول آن آشنایی داشته و با اجرای حرکات مخصوص آن برای بیشتر کارکتر ها مشکلی نخواهید داشت. هنگامی که این نوار تا 50% پر شود می توانید از حرکات Distortion استفاده کنید که با استفاده از حالت Overdrive که در بالا ذکر شد می توانید ضربه وارد شده ناشی از آنها را به شدت افزایش دهید. یا این که می توانید نوار را تا انتها پر کنید و در شرایطی که نوار دایره ای شکل Overdrive/Burst پر است و حریفتان نیز زیر 25% از نوار جانش باقی مانده، یک فینیشر غیر قابل بلاک کردن که با نام Astral Moves شناخته می شود را به حریفتان وارد کنید و در طی یک سکانس سینماتیک شاهد نابودی اش باشید! (دیدن قیافه بازیکن مقابلتان در این شرایط بسیار جالب می شود!)

“هنگام اجرای حرکات Distortion، پس زمینه مبارزه همانند شیشه خرد می شود.”

درست است که گرافیک دو بعدی و دست ساز این بازی به هیچ عنوان حتی به گرد پای عنوانی مثل The King of Fighters XIII نمی رسد ولی باید اقرار کنم که شایسته تحسین است. ترکیب اسپرایت های دو بعدی با پس زمینه های سه بعدی و افکت های اجرای حرکات واقعا خوب انجام شده است ولی در هنگام اجرای بعضی از حرکات و مخصوصا هنگام برخورد دو حرکت قدرتمند به هم، ممکن است شاهد افت محسوس کیفیت گرافیکی دوبعدی بازی باشید که البته در بیشتر مواقع به دلیل سرعت زیاد اجرای آنها به چشم نمی آیند. به لطف این حالت گرافیکی و پورت بسیار مناسب، این بازی بسیار سبک است و حتی سیستم های ضعیف نیز با اندکی کاهش تنظیمات و با فریمی مناسب قادر به اجرای آن هستند.

مکمل این گرافیک، صداگذاری خارق العاده بازی و موسیقی های ریمیکس شده خوب آن هستند. صوت ایجاد شده توسط ضربه ها در این نسخه تغییر کرده و تا حدی می تواند شدت ضربات وارده را به مخاطب منتقل کند. در موسیقی این نسخه مثل قبل از گیتار در موسیقی ها استفاده شده و حتی میزان استفاده از آن نیز بیشتر شده ولی نباید انتظار گیتار نوازی های متال و دیوانه واری مانند سری Guilty Gear را داشته باشید! با این حال تعدادی از موسیقی های ریمیکس شده چندان مناسب نیستند و با توجه به روند سریع مبارزات این بازی، قسمت های خوب آنها را در بسیاری از مواقع نخواهید شنید. به عنوان مثال، موسیقی مربوط به Iron Tager بسیار کند و آرام شروع می شود که حتی ثانیه های اول آن ممکن است شنیده نشوند یا موسیقی مربوط به Bullet کمی شاد به نظر می رسد(!) که چندان با ریتم مبارزات همخوانی ندارند. البته می توانید با آزاد سازی موسیقی های نسخه های قبلی از بخش گالری، از آنها به جای موسیقی های ریمیکس شده استفاده کنید که متاسفانه فقط در حالت Versus قابل دسترسی هستند.

از طرفی دیگر صداگذاری انگلیسی کارکتر ها در یک کلام بی نظیر است و صداگذاران انگلیسی زبان این بازی، کارشان را به قدری خوب انجام داده اند که هنگامی که به صداگذاری انگلیسی بازی عادت کنید محال است که به سراغ زبان ژاپنی بروید.

نکات مثبت:

– پورت بسیار مناسب نسخه PC

– صدا گذاری مناسب و Voice Acting خارق العاده انگلیسی

– محتویات فراوان بخش تک نفره

– امکانات آموزشی و کمکی بسیار مناسب

– قابلیت تغییر ورژن بازی از Extend به Vanilla

نکات منفی:

– باس آخر بخش داستانی

– کم شدن تعداد مبارزات داخل بخش داستانی

– برخی از موسیقی های ریمیکس شده مناسب نیستند

– بخش Unlimited Mars غیر قابل به اتمام رساندن است!

– قفل بودن ریجن به سرور دانلود استیم در بخش چند نفره

– شباهت زیاد تعدادی از مبارزان به هم

سخن آخر:

BlazBlue یک سری خاص است که هر کسی از آن خوشش نمی آید؛ یا آنرا به شدت دوست خواهید داشت و یا به شدت از آن متنفر می شوید. بخش داستانی این بازی و طراحی کارکتر های آن ((به شدت)) دارای ویژگی های انیمه های ژاپنی است و بخش فایتینگ آن بسیار سریع و حرفه ای طراحی شده است. اگر با دو مورد بالا مشکلی ندارید، این بازی را هرگز نباید از دست دهید.

*نکته: در بازی های فایتینگ، نسخه Vanilla به نسخه اصلی، تغییر داده نشده و بدون DLC ها و محتویات اضافه گفته می شود.

نقد بازی بر مبنای نسخه PC انجام شده است.