Tagبررسی های

بررسی بازی سه‌تاره!؛ موزیکال با طعم آهنگ های ایرانی

بررسی بازی سه‌تاره!؛ موزیکال با طعم آهنگ های ایرانی

«سه‌تاره!» همان عنوانی است که علاقه مندان ایرانی سبک ریتمیک مدت ها چشم به راهش بودند. همانگونه که با بررسی «سنتوری» گفتیم، ممکن نیست بعد از انجام Piano Tiles 2 یا ساخته های معروف استودیوی Rayark با خود  نگویید برای چه توسعه دهندگان داخلی به این گونه عناوین روی نمی آورند. اپلیکیشن های که مطمئنا به کمک قطعه های قدیمی، یک طعم به مراتب دلنشین به بازیکن ها خواهند چشاند.

شاید Glim Games که با ساخت «موتوری» به محبوبیت رسیده بود، توانست به واسطه سنتوری یک تجربه خوب از بازی های موزیکالی را به بازیکن ها هدیه بدهد ولی مشکلات گوناگون ساخته آن ها موجب شد تا نتوانید بیشترین لذت ممکن را از این سبک داشته باشید. اما حالا استودیوی «فیروزه» با سه‌تاره! توانسته به چالش های بزرگ این سبک غلبه نموده و تا ساعت ها شما را پای ساخته خود بنشاند.

اشتباه نکنید. سه‌تاره! عنوانی بی نقص نیست و بعضا نقطه ضعف های عجیبی بین مکانیزم های آن می توانید بیابید ولی نکته اینجاست که با اپلیکیشنی مجموعا خوب و استاندارد مواجه هستیم. با اتکا به همین مسئله هم به سادگی می توانیم ساخته فیروزه را میان ساخته های کم ریتمیک داخلی، بهترین بنامیم. اما خوب چه المان هایی باعث گشته اند تا چنین لقبی را به سه‌تاره! دهیم؟

همانگونه که اسکرین شات ها و اسم اپلیکیشن نشان می دهد، به شما سه تاری داده شده و حالا باید با نواختن نت ها به یک آهنگ زیبا برسید. خوب چگونه به این هدف برسیم؟ همانند بقیه بازی های این سبک، اینجا هم ستون ها [همان تارها] و کاشی هایی که از بالای آن ها به پایین می آیند مهمترین نقش روی نواختن آهنگ را ایفا می کند؛ محیط گیم پلی سه ردیف داشته و باید با ضربه روی نت ها، قطعه را پخش کنید.

خوشبختانه ارتباط بین ضربات شما با نواختن آهنگ کاملا هماهنگ بوده و همان لحظه که کاشی را لمس می کنید نتی شنیده خواهد شد. همچنین صداهایی که پخش می شوند هم رسایی مناسبی داشته و به خوبی احساس نواختن یه قطعه موسیقی قدیمی را به شما القا می کنند. جدا از این، توسعه دهنده برای جذابیت عنوانش و البته بیرون آمدن از سایه های بزرگان این سبک تصمیم به استفاده از آیتم هایی مختلف گرفته است.

جسم هایی که پایین می آیند فقط نت ها نیستند. شما می توانید بسته هایی همانند افزایش سلامتی و امتیازات مختلف دریافت نمایید. البته اینجا مراقب کاشی های مشکی هم باشید. چون با کلیک روی آن ها، یک عدد از تعداد جان های شما کاهش خواهد یافت. چون به سادگی اپلیکیشن هایی همانند Piano Tiles عادت نموده اید، شاید این شلوغی محیط به واسطه تعداد زیاد آیتم هایی که از بالا به پایین می آیند برای بعضی ها خوشایند نباشد.

[سه‌تاره! دو حالت گیم پلی متفاوت با نام های «کلاسیک» و «حرفه ای» داشته که توضیحات بخش کلاسیک را بالا دادیم. می ماند حرفه ای؛ اینجا جای ضربه به کاشی ها باید به امتداد نوک این اجسام، انگشت خود را روی آن ها بکشید. گاهی اوقات کاشی ها به حرکت ها شما واکنش نشان نمی دهند.]

ولی توسعه دهنده با این ایده توانسته بیش از همیشه بازیکن ها را به چالش بکشد. دومین و بزرگترین نکته مثبت ساخته تیم فیروزه، موسیقی های زیاد سه‌تاره! است. ترانه ها از مهمترین ارکان عناوین ریتمیک هستند و تعداد فراوان موزیک های این اپلیکیشن جای انتقادی باقی نگذاشته است. نزدیک به 30 قطعه می توانید بنوازید و جالب اینجاست همه آن ها هم قدیمی نیستند؛ بین آن ها آهنگ هایی همانند Game of Thrones خواهید یافت.

اما خوب با تمام این المان های مثبت، سه‌تاره! با مشکلاتی دست و پنجه نرم می کند که یکی از آن ها را باید به نام سرعت حرکت کاشی ها بزنیم. با تمام اپلیکیشن های این سبک، برای تمام قطعه ها ابتدا سرعت حرکت کاشی ها کم بوده و سپس افزایش می یابد. با سه‌تاره! هم همین مسئله را میبینیم اما نکته اینجاست که «سرعت اولیه» بیش از حد زیاد است.

[برای استفاده از همه آهنگ ها، باید از «زمردها» استفاده کنید و متاسفانه آن ها خیلی سخت به دست می آیند.]

توسعه دهنده به سادگی می توانست سرعت ابتدایی حرکت کاشی ها را کاهش داده و بین پایین آمدن آن ها، سرعت را به درستی افزایش دهد تا شاهد یک ارتباط درست بین ضربه روی نت ها و نواختن آهنگ باشیم. ساده بگوییم، بزرگترین لذت عناوین موزیکالی آنجاست که شما ضمن به چالش کشیدن خود از نواختن موسیقی هم لذت می برید. یعنی توسعه دهنده توانسته به بالانسی مناسب بین این دو بخش مهم برسد.

ولی سرعت بالای حرکت نت های سه‌تاره! موجب شده تا قسمت چالشی به آن طعم لذتی که می چشید به آسانی غلبه کند. نکته دوم که البته نقطه ضعف نیست و تنها آن را می توانیم مرتبط با سلیقه خود بنامیم، کلمات استفاده شده برای منوها هستند. توسعه دهنده اینجا از یک المان پارادوکس گونه کمک گرفته است. خیلی از آهنگ ها متناسب با فرهنگ قدیم ایرانی باشند ولی استودیوی فیروزه برای توضیحات از اصطلاحات عامیانه استفاده نموده است.

راستش را بخواهید خود ما دوست داشتیم تا جمله ها هم از همان بیان قدیمی باشند تا شاهد یک هماهنگی بین تمام بخش ها باشیم. اما خوب توسعه دهنده یک تصمیم متفاوت گرفت و اشتباه هم نیست. حرف های خود را اینگونه به پایان می رسانیم سه‌تاره! شاید نقطه ضعف هایی داشته باشد اما چون یک تجربه ایرانی خوب از سبک ریتمیک که بین توسعه دهندگان داخلی چندان محبوب نیست را به بازیکن ها هدیه می دهد بنابراین نباید آن از دست بدهید.

سه‌تاره!
  • سه‌تاره!
  • قیمت: رایگان با پرداخت درون برنامه ای
  • سازنده: گروه فیروزه
  • سیستم عامل: اندروید
  • حجم: 44.2 مگابایت
  • دانلود:

The post appeared first on .

بررسی بازی سه‌تاره!؛ موزیکال با طعم آهنگ های ایرانی

بررسی سرویس مینیت؛ راهکاری برای مدیریت بهتر زمان در پروژه های تیمی

بررسی سرویس مینیت؛ راهکاری برای مدیریت بهتر زمان در پروژه های تیمی

اگر تا حالا یک پروژه تیمی را رهبری کرده باشید، هر چند کوچک و در حد یک تحقیق دانشجویی، خوب می دانید که مدیریت زمان و نیروهای انسانی در آن چقدر اهمیت دارد. فرقی نمی کند که پروژه را حضوری پیش می برید یا به صورت دورکاری، مهم این است که اعضا وظایف شان را به درستی انجام بدهند و شما به عنوان رهبر پروژه بتوانید تا تکمیل کار بر همه چیز مسلط باشید.

برای رسیدن به این مدیریت درست تردیدی نیست که به ابزار و وسایل احتیاج دارید؛ چیزی که بتوانید به کمکش عملکرد نیروی انسانی تان را بسنجید، به نقص ها پی ببرید و در زمان معین شده کار را به اتمام برسانید. جمعی از بچه های فارغ التحصیل دانشگاه شریف با راه اندازی سرویس «» تلاش کرده اند تا چنین ابزاری را در اختیار کاربران ایرانی قرار بدهند.

مینیت ابزار کمک دست مدیران پروژه هاست تا بتوانند وظایف را میان اعضا پخش کنند و روند اجرای کار را به طور لحظه ای در آن ببینند. برای آنکه معرفی بهتری از سرویس داشته باشیم، بگذارید کار را با یک مثال شروع کنیم.

داشبورد مینیت که محل تعریف پروژه ها و گرفتن گزارش هاست.

یک تحقیق گروهی دانشگاهی را در نظر بگیرید که چندین نفر در انجام آن نقش دارند؛ یکی باید کارهای تایپ را انجام بدهد، دیگری ویرایش کند و یک گروه وظیفه چاپ و انتشار آن را به عهده بگیرند.

حالا فرض کنید که تمامی این کارها باید طی یک هفته انجام شوند، و مسئولیت تمام این امور هم بر دوش شماست. اینجا دو مسئله «مدیریت زمان» و «مدیریت عملکرد نیروی انسانی» مطرح می شود که اگر بر آن ها مسلط باشید بدون هیچ مشکلی کار را در زمان مشخص به اتمام خواهید رساند.

مینیت ابزار و وسایل رسیدن به این هدف را در اختیارتان قرار می دهد. اولین کاری که در آن انجام می دهید، ساخت یک فضای کاریست تا بتوانید اعضای پروژه را با ایمیل به آن دعوت کنید. بعد از آن نوبت به تعریف پروژه و تقسیم وظایف میان اعضا می رسد.

مثلا اگر پروژه تان یک تحقیق دانشجویی است، می توانید سه تیم برای «تایپ»، «ویرایش» و «چاپ» بسازید و برای هر کدام ساعت کاری مشخصی در نظر بگیرید. واحد این ساعت کاری در مینیت «نفر-ساعت» است، واحد خوبی که می تواند امکان مقایسه را میان تیم ها به وجود بیاورد تا اعضای وظیفه شناس و اعضای کم کار از همدیگر تفکیک بشوند.

از سوی دیگر زمان هم به اندازه مدیریت نیروی انسانی حائز اهمیت است. به همین خاطر مینیت یک «زمان شمار» هم در اختیار شما و دیگر اعضا قرار داده تا روند انجام کارشان را همراه با تاریخ و ساعت در سیستم ثبت کنند. به لطف این قابلیت می توانید بفهمید که مثلا تیم «تایپ» امروز چند ساعت کار کرده، و آیا مطابق برنامه ریزی پیش می رود یا خیر؟

نمایش اطلاعات آماری روی نمودار از خصوصیات خوب مینیت به شمار می روند.

تمامی این اطلاعات در سیستم ثبت می شوند، و می توانید خروجی شان را به شکل نمودار و فایل اکسل از مینیت تحویل بگیرید؛ راهکاری که در آن واحد مدیریت زمان و مدیریت نیروی انسانی را برایتان ممکن می کند.

مینیت سرویسی مبتنی بر فضای ابریست و یک اپلیکیشن موبایل اندرویدی هم دارد، بنابراین برای پیگیری کارها لازم نیست که همیشه پشت لپ تاپ نشسته باشید. چرا که تمامی اطلاعات به سرعت میان پنل تحت وب و اپلیکیشن همگام سازی می شوند تا همیشه رشته امور را به دست داشته باشید.

احتمالا با خواندن این توضیحات مینیت را سرویس ساده ای برای کار تصور کرده اید. اما باید بگوییم که حقیقت چیز دیگری است. مینیت در ارائه توضیحات برای نحوه کار با پنل کاربری به شدت ضعیف و سطحی عمل کرده، طوری که اگر بدون پیش زمینه (و خواندن این مقاله) در وبسایت آن ثبت نام کنید احتمالا نیم ساعت طول بکشد تا بفهمید که اصلا استفاده از این سرویس چه فایده ای می تواند برایتان داشته باشد؟

در کل اکوسیستم مینیت فقط دو ویدیو با سطح کیفی نه چندان مطلوب گنجانده شده که کار با پنل سرویس را به شما توضیح می دهند. البته از آنجا که در مورد یک استارتاپ دانشجویی صحبت می کنیم خیلی انتظارمان از آن بالا نیست. اما نمی توانیم کم کاری مینیت در ارائه یک راهنمای درست و حسابی برای استفاده از سرویس را نادیده بگیریم.

بعضی کارها را از طریق اپلیکیشن موبایل مینیت هم می توانید پیش ببرید.

مینیت چه در پنل تحت وب، و چه در اپلیکیشن موبایل در بهترین حالت یک محصول نیمه کاره است که تا رسیدن به تکامل راه بسیار درازی در پیش دارد. این ناپختگی در اپلیکیشن موبایل بیشتر نمایان می شود، محصولی که ظاهرا فقط برای چک کردن فعالیت ها ساخته شده و هنوز امکان تعریف و ویرایش پروژه ها و گرفتن خروجی از آن وجود ندارد.

حالا با وجود همه این مشکلات، تصور کنید که برای دسترسی به بعضی قابلیت ها باید حق اشتراک هم بپردازید. نمی گوییم که با درآمدزایی سرویس مخالفیم، اما شاید بهتر بود که تیم مینیت بعد از رفع مشکلات و تکمیل امکانات به فکر کسب درآمد از سرویس خود می افتاد.

مینیت در شرایط فعلی امکانات پر و پیمانی در اختیار ندارد، که شاید نبود امکان چت گروهی و تبادل فایل میان اعضا (مثل سرویس Trello) مهم ترین آن ها باشد. با این حال باید توجه داشت که مینیت تازه اول راه است، و در صورت پرداخت بهتر به سرویس و استفاده از انتقادات و پیشنهادات کاربران مطمئنا آینده روشنی را پیش رو خواهد داشت، و می تواند برای مدیریت پروژه های تیمی بسیار مفید و کاربردی ظاهر شود.

در مجموع امیدواریم که تیم مینیت با رفع نقایص فعلی و ارائه خدماتی بهتر بتواند در آینده برای جلب حمایت کاربر ایرانی موفق تر باشد. برای استفاده از می توانید به وبسایت این سرویس مراجعه کنید.

مینیت
  • مینیت
  • قیمت: رایگان
  • سازنده: مینیت
  • سیستم عامل: اندروید
  • حجم: 2.4 مگابایت
  • دانلود:
در دیجیاتو بخوانید:

The post appeared first on .

بررسی سرویس مینیت؛ راهکاری برای مدیریت بهتر زمان در پروژه های تیمی

بررسی استانداردهای میزان تشعشعات آنتن های موبایل در ایران و جهان

بررسی استانداردهای میزان تشعشعات آنتن های موبایل در ایران و جهان

تعداد کاربران تلفن های همراه در سال 2016 و این عدد قبل از پایان دهه جاری میلادی از 5 میلیارد نفر فراتر خواهد رفت. با افزایش تعداد مشترکین و به تبع آن بیشتر شدن اپراتورهای مخابراتی، هر روز شاهد نصب دکل های موبایل یا همان «» موسوم به BTS در مناطق مختلف هستیم.

این ایستگاه های پایه یکی از اجزای ضروری برای برقراری ارتباط موبایلی از جمله تماس صوتی و انتقال داده هستند، و اگر همین الان از پنجره اتاقتان به بیرون نگاه کنید، حداقل یکی از آنها را می بینید.

BTS

همچون دیگر آنتن های بیسیم، آنتن های متصل به BTS هم (HF) در اطراف خود ایجاد می کنند که فرکانس آنها بین چند صد مگاهرتز تا چند گیگاهرتز متغیر است. به همین دلیل از زمان افزایش تعداد این ایستگاه ها، نگرانی در مورد اثرات امواج حاصل از آنها روی سلامت انسان نیز افزایش یافت، به خصوص اینکه تا به حال اینقدر به منبع تشعشعات و امواج نزدیک نشده بودیم.

لزوم استانداردسازی منابع تشعشعات الکترومغناطیسی

 (WHO) که متولی سلامت ساکنین کره زمین است،  () که در مقدمه آن می خوانیم:

با رشد تولید و انتقال برق، توسعه سیستم های مخابراتی جدید و پیشرفت های پزشکی و صنعتی، انسان ها بیش از پیش در معرض میدان های الکترومغناطیسی قرار می گیرند. نیاز به درک اثرات بالقوه EMF بر سلامت انسان از مدت ها پیش احساس شده، اما اکنون به توسعه چارچوبی مشخص برای تضمین سلامتی عموم مردم نیاز داریم.

WHO قویاً استفاده از استانداردهای موجود بین المللی را پیشنهاد می کند، و البته هر کشوری می تواند بسته به نیاز خود، استاندارد داخلی مطابق با نمونه های جهانی را توسعه دهد.

who

طبق چارچوب پیشنهادی سازمان بهداشت جهانی، این استانداردها در سه دسته جای می گیرند:

  • استاندارد پرتوگیری، که هدف آن حفاظت فردیست و به صورت حداکثر مقدار پرتوگیری کل یا قسمت های مختلف بدن تعیین می گردد. مراجع اصلی این استانداردها در حال حاضر کمیسیون بین المللی حفاظت در برابر پرتوهای غیر یونساز (ICNIRP)، کمیته بین المللی ایمنی الکترومغناطیسی (ICES) در مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک (IEEE) و همچنین دیگر نهادهای استاندارد ملی در کشورهای مختلف هستند.
  • استاندارد پرتوزایی که به ملاحظات مهندسی لوازم الکترونیکی می پردازد و ضمن کمینه کردن تداخل الکترومغناطیسی با دیگر تجهیزات، بالاترین بهره وری را نیز مد نظر دارد. این دسته استانداردها توسط مؤسساتی همچون IEEE، کمیسیون بین المللی الکتروتکنیک (IEC) و کمیته اروپایی استانداردسازی الکتروتکنیک (CENELEC) تدوین می شود.
  • استانداردهای اندازه گیری، که نحوه کسب اطمینان از برقراری دو دسته فوق را تشریح می کنند. استانداردهای سنجش EMF معمولاً توسط تمامی سازمان های فوق و بدنه های ملی استانداردسازی ملی تعیین می شوند.

تاریخچه استانداردهای جهانی برای تشعشعات EMF

جالب است بدانید استانداردهای مربوط به میزان تابش/جذب امواج بیسیم به چندین دهه قبل باز می گردد، اما به مرور و با افزایش منابع تابش، قوانین موجود با سختگیری بیشتری اعمال شدند. در ادامه فهرستی از را مشاهده می کنید:

  • در سال 1966 استاندارد ANSI C95/1 محدودیت 10 میلی وات بر هر سانتیمتر مربع را وضع کرد.
  • در سال 1982 مؤسسه IEEE این مقدار را تا حد 1 میلی وات بر هر سانتیمتر مربع کاهش داد.
  • در سال 1986 شاهد کاهش مجدد این مقدار از سوی NCRP به میزان 580 میکرووات بر هر سانتیمتر مربع بودیم.
  • در سال 1992 مؤسسه ANSI نیز حد مجاز پرتوگیری را 1 میلی وات بر سانتیمتر مربع اعلام کرد.
  • در سال 1996 کمیسیون ارتباطات فدرال، استاندارد 580 میکرووات بر هر سانتیمتر مربع را وضع نمود.
  • نهایتاً در سال 1998 سازمان ICNIRP محدودیت 450 میکرووات بر هر سانتیمتر مربع را در فرکانس 900 مگاهرتز، و محدودیت 950 میکرووات بر هر سانتیمتر مربع را برای فرکانس 1900 مگاهرتز اعلام کرد.

signal

گفتنیست استاندارد مؤسسه ICNIRP در حال حاضر در بیشتر کشورهای جهان از جمله ایران مورد استفاده قرار می گیرد، ضمن اینکه نهاد فوق در دست تهیه است، اما هنوز برای عموم منتشر نشده.

استاندارد ملی ایران برای پرتوهای غیر یونساز

(INSO) در سال جاری، تجدیدنظر دوم استاندارد «پرتوهای غیر یونساز-حدود پرتوگیری» را منتشر ساخت. این استاندارد که نخستین بار در سال 1385 تدوین شد، بر اساس راهنمای سال 1998 مؤسسه ICNIRP توسعه یافته و سپس با تغییرات سال جاری به روز رسانی شد.

استاندارد 8567 ()، حدود پرتوگیری از پرتوهای غیر یونساز شامل پرتوهای الکترومغناطیسی در بازه فرکانسی صفر تا 3 میلیون گیگاهرتز را در بر می گیرد.

isiri

دو اصل مهم «توجیه پذیری» و «بهینه سازی» در این استاندارد لحاظ شده. توجیه پذیری بدین معناست که سود فعالیت ها بیشتر از مخاطرات پرتوی آنها باشد و در ارزیابی سود و مخاطرات، تمامی پیامدهای مهم و قابل توجه در نظر گرفته شوند. در مورد بهینه سازی نیز تصریح شده که اقدامات ایمنی به کار گرفته شده، بالاترین سطح ایمنی که به طور منطقی قابل دستیابی است را فراهم سازند.

تشریح استاندارد ملی ایران برای تشعشعات آنتن های BTS

برای درک بهتر این سازوکار مرجع، ابتدا به چند تعریف کاربردی اشاره می کنیم:

  • پرتو غیر یونساز: شامل همه پرتوها و میدان های طیف الکترومغناطیسی هستند که قادر به یونسازی در بدن انسان نیستند. در این پرتوها، انرژی هر فوتون کمتر از 12.4 الکترون ولت بوده و طول موج آنها بیشتر از 100 نانومتر است، یعنی با فرکانس کمتر از 3 میلیون گیگاهرتز منتشر می شوند (لازم است بدانید از جمله آلفا، بتا، گاما و پرتو اکس، انرژی بسیار بالایی داشته و می توانند الکترون ها را از اتم یا مولکول جدا ساخته و آنها را به حالت یونیزه درآورند، به همین دلیل اثرات مخرب آنها در هر شرایطی روی بافت زنده به اثبات رسیده است و استفاده از آنها قوانین مخصوص به خود را دارد.).
  • آهنگ جذب انرژی (SAR): به آهنگ انرژی رادیویی جذب شده در واحد جرم بافت گفته می شود.
  • پرتوگیری مردم: پرتوگیری طبیعی افراد جامعه ناشی از فعالیت های پرتوی و منابع مجاز است، که با پرتوگیری شغلی و پزشکی تفاوت دارد.
  • کمیت های پایه: کمیت هایی هستند که مستقیماً با اثرات بیولوژیکی زیانبار پرتوهای الکترومغناطیسی مرتبط اند، نظیر شدت میدان الکتریکی، شدت میدان مغناطیسی، و چگالی توان در بافت بدن.
  • سطوح مرجع: مقادیر جذب و پیک میدان های الکتریکی و مغناطیسی و چگالی توان در محیط و جریان های تماسی که افراد می توانند بدون ایجاد اثر آسیب رسان و با فاکتورهای ایمنی قابل قبول در معرض آنها قرار گیرند.

در ادامه، جدول تقسیم بندی پرتوهای غیر یونساز را می بینید، و توجه داشته باشید که امواج موبایل در دسته مایکروویو و فرکانس 300 مگاهرتز الی 300 گیگاهرتز جای می گیرند.

radiationtypetable

بر اساس استاندارد ملی ایران، حدود پایه پرتوگیری مردم در فرکانس های مختلف طبق جدول زیر بیان شده است:

radiationlevel

در توضیحات این جدول آمده است که به دلیل غیر یکنواختی الکتریکی بافت های بدن، چگالی های جریان باید بر سطح مقطع 1 سانتیمتر مربعی عمود بر مسیر جریان اندازه گیری شوند. همچنین سنجش مقدار SAR به طور متوسط در بازه های 6 دقیقه ای انجام می شود.

در ادامه استاندارد ملی ایران به شماره 8567، سطوح مرجع (حدود کمیت های کاربردی) پرتوگیری مردم برای پرتوهای الکترومغناطیسی مختلف نیز آمده است که این مقادیر را در جدول زیر مشاهده می کنید:

inso8567-3

این جدول به گونه ای است که بر اساس آن باید حدود پایه رعایت شود. اگر بتوان این موضوع را ثابت کرد و نشان داد که اثرات مضر غیرمستقیم نیز بروز نمی کند، می توان پرتو«